Heertje en het hellend vlak

Kritiek op de psychoanalyse wordt door Freuds medestanders niet geduld. Die kritiek is volgens Driessen (De Groene) niet meer dan modieuze, wetenschappelijk correcte verhalen die men moet nemen voor wat ze zijn: “geneuzel van dwergen, die zich een hele reus wanen als ze maar hard genoeg tegen de schenen van reuzen schoppen”. De schrijver Grunberg is nog beknopter: alle kritiek bestaat slechts uit vooroordelen. De diepe wijsheden van Freud (de vijand van de beschaving zijn wijzelf) zijn zo gruwelijk en waar dat we ze verdrongen hebben. Ook de econoom prof. Arnold Heertje tolereert geen enkele kritiek op deze “geniale en universele geleerde”. Toen ik Heertje wees op Freuds duistere praktijken, werd ik door hem dan ook meteen weggezet als notoire antisemiet: “U (= Ritzen) geeft daarmee een belangwekkend signaal, omdat zoals u weet, deze typering van Marx, Einstein en Freud in de jaren dertig in Duitsland gemeengoed waren” aldus Heertje.
Analyse. Heertje hanteert de persoonlijke aanval (door de verwijzing naar het Duits fascisme) en bezondigt zich ook aan een hellend vlak. Wie Freud afwijst, wijst in de ogen van Heertje natuurlijk ook Marx af. En Spinoza. En Einstein. En..... vul maar wat in. Er is echter géén verband tussen de psychologische theorie van Freud, de wijsgerige opvatting van Spinoza en de fysica van Einstein. Afwijzing van de ene staat volledig los van de andere theorie. Dat deze denkers joodse wortels hebben, is evenmin relevant. Kortom, een hellend vlak.
Dit type drogredenen noemt men ook wel slippery slope.

© 2007 R.G.M. Ritzen