Mols en de persoonlijke aanval

Hoewel minister Plasterk (onderwijs) de bindingspremie van de bestuursvoorzitter van Universiteit Maastricht (UM) ‘excessief hoog’ vond, waren prof. mr. Mols (rector magnificus UM) en mr. Elverding (voorzitter van de Raad van Toezicht van de UM) van mening dat deze premie redelijk en terecht was.
Wat was er aan de hand? Jo Ritzen lobbyde destijds zelf voor de functie van bestuursvoorzitter van de Universiteit van Maastricht. Na fikse(?) onderhandelingen haalde hij niet alleen een bindingspremie van € 272.000 binnen, maar werden zijn woonlasten twee jaar lang door de universiteit betaald. Van zijn vorige werkgever kreeg hij € 170.000 als pensioenvoorziening mee, maar daarvan hoefde hij slechts € 100.000 te gebruiken voor zijn pensioengat. Dit alles stond los van Ritzens salaris, rond 2003 ongeveer € 200.000.
Dat dit vraagtekens oproept, verbaasde zowel Mols als Elverding. Sterker nog, de commotie zou volkomen misplaatst zijn. De premie is niet in strijd met de wet, aldus Elverding en Mols. De bindingspremie is noodzakelijk om Ritzen binnenboord te houden. Ook dit argument riep enige vraagtekens op. Onterecht, want volgens Mols zou de premie veelvoudig terugverdiend worden. De critici, aldus Mols, weten wel beter of “zijn gewoon niet meer van deze tijd”. Ook Plasterk weet wel beter. Maar hij moet volgens Mols nu eenmaal "in deze tijd roepen wat politiek correct is". En Spong, die wees op Ritzens socialistische achtergrond, "moet zijn column volschrijven". Bovendien ligt alles wat met salarissen heeft te maken, altijd zeer gevoelig in Nederland.
Analyse. De drogreden van Mols bestaat erin dat hij het voorstelt dat Plasterk en Spong wel beter weten. Hij maakt hun motieven verdacht: Plasterk moet politiek correct blijven en Spong moet zijn column volschrijven. Maar wie dit als zindelijk argument accepteert, kan met evenveel gemak stellen dat Mols een blunder moet rechtpraten (en wie kan dat beter dan een jurist.)
In potjeslatijn heet deze drogreden argumentum ad hominem. Daarbij gaat het om een indirecte persoonlijke aanval (de 'circumstantial'-variant).

© 2007 R.G.M. Ritzen