De Winter en de persoonlijke aanval

Leon de Winter heeft op zijn weblog in Elsevier bijzonder weinig waardering voor het standpunt van Michael Zeeman over het niet tentoonstellen van enkele foto’s in een museum, omdat die beelden voor moslims beledigend zouden zijn.
“De beroepscharlatan Michael Zeeman had de gotspe het voor die directeur (van het museum, RR.) op te nemen in de Volkskrant. Zonder enige argumentatie maar slechts met vage toespelingen en het pedante, badinerende toontje dat sommige Volkskrantscribenten eigen is, vond hij het ‘bevrijdend’ dat Wim van Krimpen ‘de clichés van de provocatie’ afwees. Zeeman staat bekend als charlatan, dief en leugenaar, en ook hier getuigt hij van een laag karakter: hij heeft een schromelijk gebrek aan inzicht in wat Hera drijft.”
Analyse. Zelfs als zou Zeeman bekend staan als charlatan, dief en leugenaar, dan nog is dit irrelevant voor de juistheid van zijn standpunt. Wat Zeeman precies wil, wordt niet duidelijk uit de tekst. En dat is kenmerkend voor drogredeneringen (in dit geval de persoonlijke aanval). Het commentaar erop des te meer.

© 2007 R.G.M. Ritzen