Ellian en de irrelevante argumentatie

Ellian reageert op zijn weblog in Elsevier (4 december 2007) op Doekle Terpstra’s kritiek op Wilders. Terpstra schreef: “Met waardering voor elkaars identiteit en met een open vizier willen leren van verschillende religieuze gewoonten en belevingen. Met respect voor de woorden van de Koran, zoals ikzelf graag met respect bejegend wil worden op de woorden die voor mij heilig zijn en die mij via de Bijbel worden aangereikt.” Ellian vraagt zich of dat niet een beetje te laat is ? “Er bestaat al een paar eeuwen geen respect meer voor de Bijbel. Heeft hij (Terpstra, RR.) Nietzsche en andere filosofen en dichters gelezen? Nee, want anders wist Terpstra dat alleen de rechten van het individu bij het uitoefenen van hun religie door de overheid worden gerespecteerd. Bijbel, God en Allah zijn weerloze begrippen. En als hij deze begrippen wil beschermen, dan moet hij een grondige studie maken van de Islamitische republiek Iran. Daar word je uiteraard gestraft als je de Koran of God niet respecteert. ”
Analyse. De oproep om meer respect te hebben voor elkaars religieuze gewoontes kan niet gepareerd worden met het feit dat je in Iran gestraft wordt als je de Koran niet respecteert. Die laatste toevoeging is, net als de verwijzing naar Nietzsche, volstrekt irrelevant. Terpstra hanteert het ‘Principle of Universalizability’: als jij voor je zelf X claimt op grond van eigenschap Y, moet je in principe diezelfde claim X toekennen aan alle objecten die Y als eigenschap hebben.
Terpstra zelf maakt zich overigens schuldig aan een contradictie. Het respect dat hij eist voor de woorden van de Koran (de inhoud dus), kan hij niet betonen als hij een inhoudelijke keuze heeft gemaakt voor de Bijbel. Hij kan hooguit de Koran tolereren. Als hij de inhoud van de Koran respecteert, zou zijn keuze voor de Bijbel arbitrair zijn. Maar hij verkiest de Bijbel nadrukkelijk boven de Koran. Wat breder geformuleerd: zijn keuze impliceert dat hij het christelijke gedachtegoed wenselijker moet achten dan het islamitische gedachtegoed. (Alleen met Voltaire komen we hier verder.)