Schimmel en de vertekening van een standpunt

De rechters Schimmel en Van de Water (NRC, 24.12.2007) verbazen zich over het feit dat het interview met Bert van Delden tot weinig commotie in de Tweede Kamer heeft geleid. Wat was er zo verkeerd aan het interview met de voormalig voorzitter van de Raad van de Rechtspraak? Volgens Schimmel en Van de Water bevestigt Van Delden “dat bij de rechterlijke macht weinig briljante juristen instromen. Instroom van goede middelmaat volstaat”.
Wat zei Van Delden in het gewraakte interview (NRC 15.12.2007): “Er zitten weinig domme mensen in de rechterlijke macht. En weinig briljante. (sic, RR) We zitten op de zeven en een half. In de advocatuur zitten vijven en drieën, maar ook negen plussen. Dat is ook altijd zo geweest. We hebben ook wel flamboyante rechters gehad, van wie je dacht: je zal toch maar in de handen van zo”n man vallen. Goud voor rechtbankverslaggevers, ja. Maar niet voor de justitiabelen. Die zijn meer gebaat bij de goeie middelmaat, helaas.”
Analyse. Nergens in interview zegt Van Delden dat instroom van goede middelmaat volstaat. Hij constateert dat er weinig briljante (en domme) rechters zijn. Over flamboyante rechters zegt hij dat justitiabelen meer gebaat zijn bij “de goeie middelmaat”. Die middelmaat zet hij in het interview af tegen flamboyante rechters en constateert alleen ten aanzien van die categorie dat justitiabelen beter af zijn met middelmatige rechters. Maar ‘flamboyant’ (vlammend) is geen equivalent van ‘briljant’. Kortom, Schimmel en Van de Water vertekenen het standpunt van Van Delden.
© 2007 R.G.M. Ritzen