Truijens en de persoonlijke aanval (1)

De kosten van de vergrijzing lopen voortdurend op. Tichelaar (PvdA) wil studenten daarom hun studie op het hbo en de universiteit zelf laten betalen. Dat plan deugt voor geen meter, meent Aleid Truijens (Volkskrant 8.1.2008). En Truijens weet ook precies waarom Tichelaar dit plan bedacht heeft. “Er schuilt een diepe haat jegens intellectuelen in zijn plan.” Dat Tichelaar die haat koestert, blijkt ook uit zijn accent: “zijn weigering om zijn accent ook maar een beetje bij te schaven, symboliseert die houding.” Tichelaar blijkt met zijn “armoedig, plat-materialistisch wereldbeeld” nog meer op zijn geweten te hebben: “In één moeite door laat de populist Tichelaar bejaarden zich schuldig voelen om hun onbetaalbare ouderdom én maakt hij intelligentie en ambitie van jongeren verdacht – wie het hoog in de bol heeft, zoekt het zelf maar uit met z’n rare hobby’s.”
Analyse. Truijens ‘ontmaskert’ Tichelaar als iemand die een hekel heeft aan intellectuelen. Dat blijkt niet alleen uit zijn plan, maar ook uit de weigering om zijn accent ook maar een beetje bij te schaven. Het motief van Tichelaar wordt dus verdacht gemaakt. Daarnaast is Tichelaar een populist. Bovendien maakt Truijens zich schuldig aan een argumentum ad misericordiam. De emoties waarop Tichelaar zinspeelt: het schuldgevoel van arme oudjes en het verdacht maken van ambities van jongeren.
Het punt is niet dat Truijens de drogreden gebruikt om de hele argumentatie te vervangen. Maar ze laat de helft van de argumentatie ongemoeid: de bekostiging van het onderwijs en de gezondheidszorg, in het bijzonder de vergrijzingsproblematiek. En vervolgens concludeert ze dan eenvoudig dat het een slecht plan is en koppelt dat fijntjes aan de verborgen motieven van Tichelaar.
Dat leverde slechts één commentaar op, namelijk van Marcel van Dam (VK, 10.2.2008): “Aleid Truijens rekent bekwaam af met het pleidooi van PvdA-fractieleider Tichelaar om studenten met geleend geld zelf hun studie te laten betalen.”
(We verlaten even het kader van deze site. De onderwijssocioloog Dronkers stelde in ‘Ruggengraat van ongelijkheid’ (2007) dat de stelling dat met kosteloos tertair onderwijs de onderwijsongelijkheid terug te dringen is, onjuist is. Integendeel zelfs, kosteloos tertair onderwijs is juist een subsidie aan kinderen uit hoge strata.)

© 2008 R.G.M. Ritzen