Mees en selective pleading

Oppervlakkig en elitair, zo vat Heleen Mees de standpunten van haar (drie) critici samen in haar column in het NRC (25.1.2008). “Enkele brievenschrijfsters spraken schande van mijn eerdere pleidooi om de verzorgingsstaat om te vormen naar een kansenmaatschappij naar New Yorks model. Mijn betoog zou elitair zijn en oppervlakkig. Maar met de Marokkaanse vrouw uit Gorkum zou het ongetwijfeld beter zijn afgelopen als zij in plaats van opgesloten te zijn in huis, betaald werk buitenshuis zou hebben gehad, bijvoorbeeld in een nagelstudio.”
Analyse. Mees maakt zij zich in haar column schuldig aan een drogreden: de vertekening van een standpunt, in het bijzonder ‘selective pleading’*. Je pikt een aspect, doorgaans een zwakke schakel of één kwalificatie - uit de kritiek en laat de rest onbesproken.
Zo ook in Mees' column. De termen 'oppervlakkig' en 'elitair' werden weliswaar genoemd, maar de kern van de kritiek had wel degelijk meer om het lijf dan Mees doet voorkomen. Josine Junger-Tas, hoogleraar criminologie, vond het betoog oppervlakkig en wees op een aantal onjuistheden op basis van wetenschappelijk onderzoek naar criminaliteit. Dr. Kerstholt vond het betoog elitair en wees daarnaast op wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat Mees standpunt over de relatie tussen economische groei en de omvang van de verzorgingsstaat onhoudbaar is. In een derde reactie schreef iemand dat Mees’ kansenmaatschappij lijkt op de klassenmaatschappij van weleer.
In haar column gaat Mees helemaal niet in op de kritiek. Deze wordt teruggebracht tot ‘elitair en oppervlakkig’ en daarmee is de kous af. Eén voorbeeld (het is beter voor een Marokkaanse vrouw uit Gorkum als zij in plaats van opgesloten te zijn in huis, buitenshuis betaald werk doet) moet het ongelijk van Junger-Tas en Kersholt aantonen.
(Iemand in mijn omgeving meende dat Junger-Tas’ kwalificatie (‘stuitend oppervlakkig’) een persoonlijke aanval was. Mijns inziens is dat niet het geval, omdat Junger-Tas uitgebreid aantoont waarom Mees’ opvatting oppervlakkig is. Zij staaft haar bewering met cijfers en verwijzingen naar wetenschappelijk onderzoek. Van een persoonlijke aanval is alleen sprake als de aanval dient ter vervanging van het argument. Junger-Tas doet gewoon wat ze moet doen: ze geeft correcte argumenten.)
Mees' betoog is eerder op deze site besproken.
* Mijn term.

© 2008 R.G.M. Ritzen