Verdonk en de persoonlijke aanval

In een discussie in NOVA gaf Verdonk te kennen dat ze, zoals het zelf omschreef, meer een doener was en daarom ook niet veel kon met Scheffers' abstracte overpeinzingen over integratie. Scheffer was meer denker. En daar kon ze niet veel mee.
Analyse. Deze uitspraak is een wat wonderlijke combinatie van een persoonlijke aanval en een onjuiste tegenstelling. Dit keer is de inzet niet dat de ander 'dom' of 'slecht' is, maar een studeerkamergeleerde. Verdonk wilde zich profileren als het “nuchtere Hollandse” daadkrachtig type. De onjuiste tegenstelling zit in het feit dat denken en doen niet tegenover elkaar staan. Het doen van Verdonk, mag je hopen, is ook gebaseerd op denken. (Dit soort tegenstellingen zien we ook terug bij de tegenstelling ‘rationeel-emotioneel’. Een emotie zonder rationele component is enkel een kreet als ‘auw’. Alleen al de verwoording van die emotie in de vorm van ‘ik heb me pijn gedaan’ bevat een rationele component. Maar dit terzijde.)
Scheffer deed wat je in zo’n geval moet doen: terugkeren naar de inhoud en somde keurig een aantal concrete maatregelen op. Bovendien pareerde hij doeltreffend door op te merken dat hij midden in een probleemwijk woonde en dat hij de problematiek waarover hij schreef dagelijks meemaakte. Die laatste opmerking heeft meer overtuigingskracht dan de eerste.

© 2007 R.G.M. Ritzen