Pam en het motief van Van Doorn

“Wat bij Van Doorn opvalt, is de neiging om zijn sociologische analyses met psychologismen te ondersteunen”, weet Max Pam te vertellen (VK, 22.5.08). "In 1962 recenseerde Joop Goudsblom het boek Moderne Sociologie, het standwerk (ik neem aan dat hij standaardwerk bedoelt) dat Van Doorn samen met C.J. Lammers heeft geschreven." Goudsblom vond dat Van Doorn psychologiseerde en “juist dat psychologiseren beschouwde hij als een onwetenschappelijke manier van doen. Van Doorn reageerde gewond op de kritiek, maar hij wachtte heel lang met zijn revanche. Pas toen Goudsblom in 1992 zijn standaardwerk Vuur en Beschaving publiceerde, kwam de heftige afwijzing.” Rancune, zo meent Pam, is nu eenmaal de smeerolie van het debat.
Analyse. Als je boek kritisch besproken wordt, dan kun je kennelijk dertig jaar later geen boek van die recensent bespreken. Pam maakt het motief van Van Doorn verdacht, maar zal dan toch echt met wat meer bewijsmateriaal moeten komen om hard te maken dat hier enkel sprake is van rancune. Zeker in een rubriek die 'beweringen & bewijzen' heet.

© 2008 R.G.M. Ritzen