Van den Bergh en de persoonlijke aanval

Lekenrechtspraak moet weer terug op de agenda, vindt Wouter van den Bergh (NRC, 14.4.08). Deze vicepresident van de rechtbank van Amsterdam vindt dat lekenrechtspraak democratisch is en dat het onvrede bij de burger over een onterechte vrijspraak voorkomt. Zowel minister Hirsch Ballin als de vaste Tweede Kamercommissie hebben lekenrechtspraak echter afgewezen. Zij volgen de conclusies van prof. Theo de Roos, die daarover een rapport heeft geschreven. Eén van zijn argumenten is dat het vertrouwen in de rechtspraak in Duitsland (met juryrechtspraak) even hoog of laag is als in Nederland.
De lekenrechtspraak niet doorgaat, is een gemiste kans, meent Van de Bergh. “De minister meent dat aan de invoering van juryrechtspraak hoge kosten zijn verbonden. Dit is wel het zwakste argument waarmee men zich tegen de invoering van juryrechtspraak kan weren. Voor het bevorderen van het democratische gehalte van onze rechtsstaat zou geen prijs te hoog moeten zijn.”
Van den Bergh ziet belangrijke voordelen. Zo zal invoering van jurystrafrechtspraak de sociale integratie en cohesie in de samenleving bevorderen. Ook zal de afstand van de burger tot het strafrecht verkleind worden. “De samenleving zal veel meer het gevoel krijgen dat ook de rechtspraak van de burger is. Het als jurylid participeren in een strafproces kan bovendien worden gezien als de vervulling van een burgerplicht waaraan in onze geïndividualiseerde samenleving behoefte is. Men dient zich niet uit het veld te laten slaan door de gemakzucht van de minister en de kortzichtigheid van de Tweede Kamer.”
Analyse. Van den Bergh eindigt zijn stuk met een persoonlijke aanval richting Hirsch Ballin en de Tweede Kamer. Uit zijn stuk blijkt dat zowel Hirsch Ballin als de vaste Tweede Kamercommissie zich hebben laten leiden door een rapport van De Roos. Daarin geeft deze hoogleraar strafrecht een aantal inhoudelijke relevante argumenten voor en tegen lekenrechtspraak. Waarom de minister gemakzuchtig is de Tweede Kamer kortzichtig is, wordt niet in het stuk duidelijk.

© 2008 R.G.M. Ritzen