Topbestuurders en het argument met de stok

“Topbestuurders van Nederlandse multinationals dreigen hun hoofdkantoor naar het buitenland te verplaatsen als de kritiek op hun salaris blijft aanhouden. Ze voelen zich gekrenkt en willen meer waardering voor hun inspanningen.” Dit was het nieuws op voorpagina van de Volkskrant (16.05.08). Eén dag later opende dezelfde krant met een overzichtje van die salarissen. Van der Veer (Shell) was goed voor € 9.424.000; Raithatha (Versatel) mocht in 2005 zo’n slordige € 9.770.579 incasseren. De topbestuurders, die in de jaren tachtig 16 modaal verdienden, mochten in 2007 voor 44 keer modaal hun werk verrichten. Alleen al in 2007 kregen de bestuurders 24 procent meer. Het gemiddelde directeurssalaris van de honderd best verdienende bedrijven steeg in 25 jaar van € 225.000 naar € 1,3 miljoen en dat is een stijging van bijna 600 procent.
Analyse. De boodschap van de topbestuurders is helder. Het is een argument met de stok (argumentum ad baculum): Nederlanders moeten hun kop houden, anders pakken de topbestuurders hun koffers en nemen ze het bedrijf mee naar het buitenland. (Misschien kunnen ze dan die 38 rijksambtenaren meenemen die meer dan de Balkenende-norm (€ 169.000) verdienen?)

© 2008 R.G.M. Ritzen