Teheri en de contradictie

In Iran is 67 procent van de studenten op universiteiten en andere instellingen voor hoger onderwijs vrouw. Mede daarom bracht het invloedrijke Parlementair Onderzoeksbureau een rapport uit waarin werd geadviseerd een numerus fixus voor vrouwelijke studenten in te stellen. Die stop zou met name voor studierichtingen medicijnen en de technische studies gelden. Dat zijn de studierichtingen waar de meisjes in de meerderheid zijn.
Ook het ministerie van onderwijs kwam met een soortgelijk advies. Een studiestop is noodzakelijk omdat anders de 'natuurlijke' sociale, economische en culturele balans van de maatschappij verstoord zou worden. Concreet betekent dit dat hoogopgeleide vrouwen de plaatsen innemen van mannen. De laatsten behoren binnen de islamitische ideologie de eigenlijke kostwinners te zijn.
Los daarvan stellen de hoogopgeleide vrouwen hoge eisen stellen hun potentiële echtgenoten. Het gevolg is dat de hoogopgeleide vrouwen niet aan de man komen.
Massoemeh Teheri, die aan het adviesorgaan Centrum voor Vrouwen- en Gezinszaken, verbonden is, steunt het voorstel. “In het Westen zal dit wel weer als discriminatie worden uitgelegd maar je moet zo'n maatregel in zijn context bekijken. Iraanse vrouwen zijn heel dubbel; aan de ene kant willen ze gelijke rechten, aan de andere kant willen ze onderhouden worden.” Dat gaat niet samen, meent Teheri. “Als mannen kostwinners moeten zijn, moet je ze ook de gelegenheid bieden om geld te verdienen. Het percentage vrouwen onder werkenden ligt op 11 procent, de thuiswerksters niet meegerekend, maar dit zal naar verwachting in de toekomst stijgen. Het is ongewenst om straks precies even veel vrouwen als mannen op de werkvloer te hebben. Een andere reden om een numerus fixus in te voeren is dat vrouwen vaak niets meer met hun studie doen, als ze eenmaal getrouwd zijn. Een verspilling van kapitaal dus.”
“Daar zit wel een kern van waarheid in”, zegt prof. Bizjan Abbasi. “De meeste van mijn studenten zijn vrouw en velen geven ook toe dat ze zijn gaan studeren om meer vrijheid en prestige te verwerven. Om een betere huwelijkspartner te vinden en om tot die tijd wat te doen te hebben. Door de hoge werkloosheid moet je maar afwachten of je als afgestudeerde een baan vindt. Daarom zie je ook minder mannen hier. Voor hen is geld verdienen het belangrijkst, en ze gaan na school liever vrij ondernemen dan jarenlang studeren met de kans alsnog werkloos te raken.”
Analyse. Teheri vindt de studiestop wenselijk omdat er straks evenveel meisjes als jongens op de werkvloer zijn én omdat meisjes na hun studie niet gaan werken. De combinatie van die twee overwegingen is merkwaardig. Meisjes gaan in de visie van Teheri na hun studie niet werken (vandaar: weggegooid geld), maar ze verdrijven ook massaal de mannen op de werkvloer. Hoe die meisjes dat doen zonder te werken, is mij eerlijk gezegd een raadsel. De verklaring is dat de argumentatie van Teheri niet deugt.

© 2008 R.M.G. Ritzen