Ellian en de persoonlijke aanval

De Franse islamoloog, Olivier Roy schrijft in zijn boek ‘De globalisering van islam’(2003) dat er bij de fundamentalistische bewegingen, zoals in Iran, sprake is van de nationalisering van politiek. Met nationalisering bedoelt hij volgens prof. Ellian de loskoppeling van de politieke machtsuitoefening van haar ideologische islamitische grondslag. De nationalisering zou gepaard gaan met het streven naar politieke openingen, maar Ellian is het hier niet mee eens (Elsevier, 22.8.08).
Iran, volgens Roy het grote voorbeeld van het islamitische Iran, is door de jaren heen niet opener geworden. “En ook toont Iran in alle gebieden van de machtsuitoefening meer dan ooit verbondenheid met zijn islamitische ideologische grondslag. Roy wil niet graag herinnerd worden aan dit soort zaken.”
De onjuiste analyse van Roy heeft te maken met het feit dat “hij en zijn geestverwanten zich hebben overgegeven aan de politieke correctheid, baseren ze hun analyse op wenselijkheid en niet op wetenschappelijkheid. En dit loont: je wordt veelvoudig als godheid door kranten geciteerd; je bent een graag geziene gast in de congressen en de staten willen graag door je worden geadviseerd. Daarentegen wilde men niet luisteren naar een kritische objectieve analyse. Roy voldeed aan die onverzadigbare dorst naar een goede islam.”
Analyse. Welke overweging, argumentatie of onderbouwing Roy heeft, legt Ellian niet uit. Hij maakt enkel de motieven van Roy verdacht en daarmee is het ongelijk van Roy gegeven. Althans, in de ogen van Ellian.

© 2008 R.G.M. Ritzen