Rechtbank en argumentum ad baculum

Deze keer iets anders dan de media.
Gisteren kreeg ik een aangetekende brief van de rechtbank. Ik vertegenwoordig iemand in een bestuursrechtelijke kwestie en het griffierecht was nog steeds niet voldaan. Er werd al gedreigd met niet-ontvankelijkheid. Het punt was dat het griffierecht een maand eerder al was overgemaakt. Op een prehistorische wijze, namelijk via het postkantoor.
In dit soort zaken is een bondig telefoontje vaak genoeg, maar dit keer niet. Ik moest het afgestempelde strookje van de acceptgiro tonen. Aangezien ik in de buurt van de rechtbank woon, is dat geen punt. Maar het afgestempelde strookje overtuigde evenmin. Ze konden niets in de boeken terugvinden en dus was er niets ontvangen. Waarom ik het strookje moest laten zien, is me nog steeds niet duidelijk. Niet betalen betekent niet-ontvankelijkheid.
En dat strookje dan? “Dat moet u maar navragen bij de Postbank”, was het antwoord. Die wilde een onderzoek instellen en zou over drie weken uitsluitsel geven.
Dus uiteindelijk heb ik het griffierecht voor de tweede keer betaald. Dit keer op de rechtbank zelf.
Analyse. De discussie werd besloten met een argument met de stok: of het griffierecht (nog eens) betalen of niet-ontvankelijkheid. (Wordt vervolgd.)

© 2008 R.G.M. Ritzen