Haan en de subjectieve norm

Werkdruk in het onderwijs: kwestie van time-management of gewoon te veel?

De werkdruk in het onderwijs valt wel mee, meent ex-journalist Ferry Haan (VK, 23.10.08). Hij meent “recht van spreken te hebben” want hij werkt per slot van rekening een week of zes in het onderwijs. “Ik wil de werkdruk onder mijn collega-docenten niet bagatelliseren, maar het zou voor veel van hen toch goed zijn wanneer ze een kijkje namen in de buitenwereld”, meent de Haan. “Loop eens een advocatenkantoor binnen en informeer naar de werktijden. Kijk in het weekeind eens op de Amsterdamse Zuidas en tel in de wolkenkrabbers de verlichte ramen. Daar werken mensen.”
Analyse. Waarom zouden de bedrijven die op de Zuidas gevestigd zijn, de norm voor ‘echt overwerk’ moeten zijn? Of advocatenkantoren? Inderdaad, in de firma Allen & Overy, het advocatenkantoor dat in de wandelgangen ‘Ellende & Overwerk’ heet, zullen ongetwijfeld veel overuren gemaakt worden.
Maar met dezelfde argumentatie als Haan de werkdruk in het onderwijs relativeert, kan men ook de werkdruk van advocaten relativeren die (bijv.) werken. Een Nederlandse advocaat kwam een tijdje geleden terug uit Engeland. Zijn motivatie was dat hij ook wel eens een keer een weekend niet wilde werken. Een collega van hem werd door de directie op het matje geroepen omdat zij tijdens een begrafenis van een familielid het gepresteerd had om haar mobiele uit te zetten. Werkdruk bij A&O? “Loop eens een advocatenkantoor in de CITY binnen en informeer naar de werktijden.”
Kortom, het is maar net waar je de norm legt. Bijna elke misstand valt wel te relativeren door enkel te verwijzen naar een situatie die nog schrijnender is.

© 2008 R.G.M. Ritzen