Somers en zijn gedachtenkronkels

Bart Somers, voorzitter van de Open VLD, mocht in de Standaard (8.11.2008) komen uitleggen waarom er niks mis is met de affaire De Gucht, de affaire Dewael en de affaire Slangen. Wat is er aan de hand? De vrouw van minister De Gucht verkocht net voor het debacle van Fortis al haar aandelen. “Voorkennis”, riep menigeen. En onder slapend oog van minister Dewael promoveerde een politiebaas een hem welgevallige secretaresse. Slangen, directeur van de Open VLD, blijkt twee petten op te hebben, waar vooral zijn communicatiebedrijf de vruchten van plukt. Boekestijns (lid van de Nederlandse Open VLD, de VVD) opmerkingen over zijn fractieleider Rutte (ideeënloos) vallen erbij in het niet.
Somers zei dat in elk van die dossiers de schuld van zijn partijgenoten nog bewezen moet worden. Verder was hij overtuigd van de onschuld van De Gucht. Slangen was het slachtoffer van een georchestreerde aanval van een politieke tegenstander (hij bedoelde onder meer van Peumans (N-VA), RR.). En Koekelberg, de politiechef, krijgt een vervroegde evaluatie “en iedereen begrijpt wat ik bedoel”.
Analyse. De schuld moet nog bewezen worden. Na deze terechte constatering had Somers moeten stoppen. Maar hij ging verder en produceerde zo een aantal drogredenen.
De Gucht is onschuldig, maar er was toch nog niets bewezen. Hoe wist Somers dat dan: “ik ben ervan overtuigd dat Karel De Guchts uitleg klopt”. Kortom, het ontduiken van de bewijslast.
En is Slangen enkel het slachtoffer van een aanval van een politieke tegenstander? Maar een dag later, in het programma ‘De Zevende Dag’ (9.11.08), zorgde de Vlaamse minister-president Peeters (CD&V) voor een versnelde exit van Slangen. “Het was stilaan voor iedereen wel duidelijk dat de situatie onduidelijk was”, schreef de Standaard naar aanleiding van die bewuste uitzending (10.11.08).
En wat Dewael betreft: het ging niet alleen om Koekelberg, maar ook om de lakse houding van Dewael. Kortom, een irrelevante argumentatie.

© 2008 R.G.M. Ritzen