Sörensen en zijn drogredenen

PON wordt misschien de nieuwe Nederlandse omroep. Dat is hard nodig volgens de Rotterdamse politicus en Fortuynnazaat, Ronald Sörensen. Want alle televisiehoofden zijn veel te links, was zijn boodschap in het programma ‘de wereld draait door’ (20.11.08). In Sörensens PON is in elk geval geen plaats voor grachtengordeltypes, die wel even achteroverhangend in hun stoel komen vertellen hoe we de problemen moeten oplossen in Nederland.
Presentator Van Nieuwkerk wilde weten wie dat deed, maar dat was kennelijk een heel moeilijke vraag voor Sörensen: hij kon geen naam noemen, want hij was slecht in het onthouden van namen. Maar na enig aandringen van de kant van Van Nieuwkerk noemde hij Marc-Marie Huijbregts.
Voor de “grachtengordelkliek” is op de nieuwe omroep dus geen plaats. Van Nieuwkerk en zijn sidekick, Jan Mulder, behoorde volgens hem ook tot die kliek. “Daar is ook niks op tegen”, merkte Sörensen op. “Maar het rechtse geluid wordt niet gehoord.” Zo bestaat de redactie van Buitenhof alleen maar uit PvdA’ers. “Ik heb dat nagezocht en ik heb dat vermoeden ook.”
“Maar Rita Verdonk en Geert Wilders zitten hier vaak”, probeerden Van Nieuwkerk en Mulder, maar volgens Sörensen was dat niet zo. Dat geldt wel voor Pechtold. Die “doet het goed in de opiniepeilingen en daarom wordt hij voortdurend uitgenodigd.”
Waar Sörensen zich aan stoorde was iemand als Frank Lammers. Hij was gast in het programma 'Goedemorgen Nederland' en noemde Verdonk in dat programma een farce. Sörensen: “Ik vind dat onbeschoft.” Lammers deelde die sneer aan Verdonk alleen maar uit omdat hij afhankelijk is van ‘linkse’ subsidies.
Rutger Castricum van Geenstijl.nl zou een prima presentator van een programma van PON. “Je weet wat je aan hem hebt en als hij de kans krijgt om iemand te laten struikelen, dan doet hij dat ook. Ik vind dat vaak heel erg om te lachen. Hij is heel eerlijk.”
Analyse. Sörensen maakt zich schuldig aan een aantal drogredenen.
Het ontkennen van een impliciete vooronderstelling. In eerste instantie had Sörensen het over de grachtengordeltypes, die achteroverhangend wel even kwamen vertellen hoe problemen opgelost dienden te worden. Dat is een negatieve kwalificatie. In tweede instantie, een paar minuten later, meldde hij dat er niks op tegen was om tot diezelfde kliek te behoren.
Het presenteren van vermoedens als feiten. De redactie van Buitenhof bestaat louter uit PvdA’ers, aldus Sörensen. Dat presenteerde hij als een feitelijke uitspraak. Vervolgens had Sörensen het over een vermoeden. Dat is geen feitelijke, maar een plausibele uitspraak.
De persoonlijke aanval. Volgens Sorensen roept Lammers alleen maar dingen die zijn ideologische achterban acceptabel vinden. Hij is financieel afhankelijk van de linkse kerk.
Het verschuiven van de argumentatie. Volgens Sörensen kwamen Verdonk en Wilders nauwelijks op de televisie. Hans Beerenkamp (NRC) nam een half jaar geleden de moeite om de pratende hoofden in beeld te brengen. Wat bleek? Verdonk kwam het meeste op televisie. Maar Sörensen benadrukte vervolgens dat Verdonk voortdurend wordt aangevallen en dat men haar nauwelijks laat uitpraten. Let wel: oorspronkelijk beweerde Sörensen dat Verdonk nauwelijks op tv kwam en dat is toch echt iets anders dan de wijze waarop ze bejegend wordt.
De tegenspraak. Lammers vond hij onbeschoft, want die toonde géén greintje respect. Castricum & Geenstijl.nl vindt hij prachtig, maar die tonen evenmin respect (variërend van gekke bekken trekken achter de rug van Vogelaar tot onder een rooster staan om te gluren om onder de rokken van passerende vrouwen, die over dat rooster lopen).
De tweede tegenspraak. Verdonk wordt op televisie voortdurend aangevallen en Sörensen vindt dat een slechte zaak. Maar als Castricum iemand laat struikelen, dan is dat ineens een uitstekende eigenschap. Een weinig consistente argumentatie.

© 2008 R.G.M. Ritzen