Pam over de Monitor

Men blijft onderzoeken doen “met als uitkomst telkens weer dat het antisemitisme verontrustend is toegenomen. De behoefte om voor gevaren te waarschuwen, is algemeen menselijk en wordt nog menselijker in tijden van recessie”, stelt Pam in zijn column in het programma ‘Buitenhof ’ (14.12.08). “Een instelling die zich met dat soort onderzoeken bezig houdt, is de Anne Frank Stichting.”
Ook dit jaar verrichtte de Stichting samen met de Racisme Monitor zo’n onderzoek. “Bij de conclusies viel zelfs even de naam Hitler en kreeg Geert Wilders definitief het etiket ‘rechts extreem’ opgeplakt, alsof hij ineens valt onder een wetenschappelijke definitie.”En dat schiet Pam in het verkeerde keelgat. “De werkelijkheid te complex is om door die pseudo-onderzoekjes van de Anne Frank Stichting begrepen te worden.”
Analyse. Wellicht is het handig om de bevindingen van de onderzoekers erbij te houden. Over het antisemitisme schrijven zij dat er sprake is van “een sterke daling van geïnventariseerde geweldplegingen met een antisemitische achtergrond” (p. 36). Die daling kan niet verklaard worden door het ontbreken van cijfers. Er is sprake “van een opvallende daling van het aantal antisemitische geweldsincidenten” (p. 40). “Uit de cijfers van de OM blijkt dat het aantal ingeschreven strafbare feiten wegens antisemitisme in 2007 is afgenomen (van 33% naar 19%)” (p. 234). Pam suggereert nadrukkelijk dat de onderzoekers van mening zijn dat het antisemitisme “verontrustend is toegenomen”. Dat is, gezien de letterlijke tekst van de onderzoeker, een regelrechte vertekening van hun standpunt.
“Bij de conclusies viel zelfs even de naam Hitler en kreeg Geert Wilders definitief het etiket ‘rechts extreem’ opgeplakt”, aldus Pam. Over de associatie tussen antisemitisme en de PVV staat echter letterlijk in het rapport: “Bij de PVV valt van antisemitisme geen spoor te bekennen” (p. 178). Dat werd op p. 192 nog eens nadrukkelijk herhaald. “Karakteristieken van neonazis, zoals antisemitisme, werden bij de PVV niet aangetroffen” (p. 286). Wat Pam in één zin met elkaar verbindt, is volstrekt in strijd met hetgeen de onderzoekers naar voren brengen. Overigens viel de naam ‘Hitler’ niet in de conclusies.
Pam maakt zich vervolgens ook nog eens schuldig aan een persoonlijke aanval door het onderzoek te (dis)kwalificeren als een ‘pseudo-onderzoekje’. Met ‘de werkelijkheid is te complex’ wordt die kwalificatie gerechtvaardigd, althans in de ogen van Pam.
Het maakt kennelijk niet veel uit wat de onderzoekers schrijven, want Pam geeft gewoon een eigen invulling aan het onderzoek.

© 2008 R.G.M. Ritzen