Wilders en zijn beroep op medelijden

“Weinig kranten kunnen over de Partij voor de Vrijheid schrijven zonder een negatieve sneer”, klaagde Wilders (Forum, 6 december 2008). Dat hij ooit in een hoofdredactioneel commentaar 'verminderd toerekeningsvatbaar' genoemd werd, zet nog steeds kwaad bloed. “Dat is heel erg”, aldus de man die zelf kwalificaties als 'knettergek', 'beroepslafaard', 'draaikonten' voor zijn collega’s hanteerde.
Analyse. Wilders maakt zich schuldig aan een argumentum ad miserecordiam. De feiten laten echter een heel ander beeld zien dan de politicus die door de media wordt afgeserveerd. Het afgelopen half jaar verschenen er in de Volkskrant ruim 146 artikelen over hem, maar van een of andere sneer was zelden of nooit sprake. In de journalistieke bijdragen was geen morele veroordeling te vinden. Wat we wel konden lezen, is dat Geert Wilders, “als PVV-leider toch niet vies van een aanvalletje op het establishment, statesmanlike Bos ruim baan” geboden had om in de kredietcrisis zijn beleid te maken.
In de opiniebijdragen in deze krant is het beeld van en over Wilders zelfs duidelijk positief. Marcouch schreef dat Wilders' angst reëel is. Hij leek, schreef arabist Admiraal later, Wilders zelfs in bescherming te nemen. Boutellier, directeur van het Verwey-Jonker Instituut: "Hij verwijst naar een reële mogelijkheid van haat, blind geweld of weldoordachte terreur tegen de westerse decadentie". En ook Martin Bril wilde wel kwijt dat hij vond dat Wilders een (of ander) punt had.
Dat politici als Pim Fortuyn of Geert Wilders een eeuwenoude traditie van tolerantie om zeep hebben geholpen, werd door hoogleraar Mijnhardt grondig onderuitgehaald in een interview in deze krant.
In de affaire over het gesprek met de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb) koos Fenema, hoogleraar etnische verhoudingen, onomwonden partij voor Wilders: hij is “door het kabinet belazerd”. Hij kreeg bijval van columniste Nausicaa Marbe. Zij vond de politicus uit Venlo betrouwbaarder dan Balkenende. Bovendien merkte ze op dat hij op alles een antwoord had. "Hij is altijd ad rem". En de psycholoog Moorkamp wist te vertellen dat een aantal opinieleiders het wel degelijk eens is met de standpunten van de PvdV. Zij komen daar alleen niet voor uit omdat ze bang zijn voor hun reputatie.
Ook in andere kranten komt Wilders er bepaald niet slecht vanaf. Politicoloog Krouwel (VU) meent dat hij echt op alle fronten wint en er voortdurend in slaagt de hele pers achter zich aan te krijgen. Hij roemt hem om zijn moed. “Het lukt de gevestigde partijen niet om Wilders ook maar één moment aan het wankelen te krijgen.” Hoogleraar Rob van Wijk bekende dat hij (tot voor kort) dacht dat Wilders een slimme politicus was.
Linschoten (VVD) wilde zijn oud-fractiegenoot in het NRC nog wel door het slijk halen, maar één ding bleef overeind: “Wilders is slim”. Staal en Stokmans, twee journalisten van het NRC, wisten te vertellen dat hij ook bij tegenstanders bewondering oogst voor zijn politieke talent om de aandacht te trekken. En Bas Heijne, bepaald geen Wildersadept, schreef: “De obsessie van Wilders met de islam ligt onder al zijn argumenten tegen het dubbele paspoort. Maar dat geeft hem nog geen ongelijk.” Zelfs in het buitenland werd er nog een lansje voor hem gebroken. Bijvoorbeeld door Mia Doornhaert in de Standaard.
De mythe wordt overigens niet alleen door Wilders verkondigd. Sörensen gebruikt hem om zijn nieuwe omroep (PON) te promoten. Hij wil ruimte voor het rechtse geluid, want daar is volgens hem in de huidige linkse, Amsterdamse media geen plaats voor. Wilders, riep Sörensen, moet zich altijd maar verdedigen en deze politicus heeft geen mediaforum om zijn ideeën te verspreiden.
De realiteit laat een ander beeld zien. Vorige week - de eerste week van december - stond zowel De Volkskrant als Trouw een stuk van Wilders hand. Bovendien was hij in die week ook nog eens uitgenodigd voor het programma 'De Wereld Draait Door'. Hoezo geen forum?
Ook Elsevier-hoogleraar Ellian werkt gewillig mee om Wilders' mythe te bestendigen. Onheus bejegend worden door linkse kranten en dan toch in de bres springen voor diezelfde kranten is voor Ellian het ultieme bewijs: “Wilders is een echte democraat”.
Kortom, een beroep op medelijden is misplaatst. Bovendien worden ook andere politici niet gespaard (Bos is een borderliner; CU-politici zijn fundamentalisten, enz.

© 2008 R.G.M. Ritzen