Vertekening, persoonlijke aanval, verzinnen van een standpunt etc., ect. (6/1)

‘Azijnsite’, zo noemde ik ergens de site van BON. Niet waar, zei BON bij monde van G. Verhoef. “In het algemeen wel degelijk onderbouwd en beargumenteerd.” En prompt, nog geen dag later, volgde op de BON-site een reactie van een zekere Jeronimoon. Het zuur van zijn braakseltje droop er werkelijk van alle kanten af. Een kleine bloemlezing.

Hij (= Ritzen, RR.) heeft er namelijk een hekel aan dat hier op het forum soms een link wordt geplaatst. Volgens hem dient dat alleen maar de fanmail en daar is hij niet van gediend.” In een reactie op de VK-site schreef ik dat lieden die “net iets anders denken dan BON daar overladen worden met emmers stront. Je bent dan ‘leugenaar’, ‘marionet’, ‘opschepper’ enz. Zelfs fascist. Ook vindt men het nodig om fijntjes een emailadres te publiceren om fanmail te bevorderen. En waar zien we dat ook? Inderdaad, bij GeenStijl.nl.” Dat klopt, ik heb geen zin om allerlei mail van boze BONners te ontvangen. Het ging dus niet om een link naar deze site, maar om mijn emailadres. Aan de lompe ombeschoftheid op de BON-site wordt zo wel een heel merkwaardige draai gegeven.

Drogredenen.nl moest er ook weer bijgehaald worden. De schrijver had natuurlijk ook kunnen reageren om mijn inhoudelijk stukje, maar daar had hij kennelijk geen zin in. Hij prefereerde verdachtmakingen: “Zijn website, barstensvol met niet te begrijpen politiek vooringenomen zogenaamde intellectuele verhandelingen waar de pretentie van afdruipt, is in niets te vergelijken met de website van Beter Onderwijs Nederland door hem ‘een azijnsite, Geenstijl.nl voor veertig-plussers’ genoemd”, brieste hij. “Het allergrootste verschil tussen beide sites zit hem in het bezoekersaantal. Zijn website ongeveer 1 bezoeker per week (hemzelf?), de website van BON 10.000 bezoekers per dag.” Het is J. kennelijk ontgaan dat op de website van BON een tellertje staat. Die gaf aan dat de BON-site tot nu toe niet 7 miljoen, maar slechts 153.691 keer werd bezocht. (En wie vertelt J. het verschil tussen een blog en website?)
Een leugentje meer of minder: wat maakt het ook uit. Hoe dan ook, ik ben volgens J. een “zelfgepunnikte intellectueel”.

Ergens in het verleden heeft hij zich aan de kant van de onderwijsvernieuwer geschaard omdat hem dat op dat moment het beste uitkwam.” Ai, alweer een leugentje. Ik schreef in het verleden letterlijk dat ik niet in het concept van het zelfstandig leren geloof (zie bijv. mijn bijdrage in: Bekker-Ketelaars, Miedema; Wardekker (red.),Vormende lerarenopleidingen. Over de pedagogische opdracht van lerarenopleidingen. SWP 1998). Nooit ben ik op dat standpunt teruggekomen, maar het klinkt natuurlijk leuker om mij als onderwijsvernieuwer weg te zetten. Geen hond die de onzin van J. controleert. (Ook grappig: J. verweet mij al eerder dat ik de discussie belazer door met oncontroleerbare bewering aan te komen. Ik schreef dat ik in 1989 in de Volkskrant ageerde tegen een bedrijfsmatige benadering van het onderwijs; in het tijdschrift 'Didactief' schreef ik een stuk over onderwijsmanagement als disciplinering en in mijn boek 'Deugt ons onderwijs' (uit 1995) schreef ik kritisch over de crisis in het onderwijs. Niet te controleren, volgens J., die kennelijk geen idee heeft dat er zoiets als een bieb bestaat waarin allemaal boekjes en tijdschriftjes staan. Kennelijk zag hij nu in dat hij daar niet mee wegkwam en nu maakt hij er van dat ik ineens om ben, omdat mij dat op dat moment het beste uitkwam. Ben ik blij dat mijn kinderen niet bij hem op school zitten.)

Iedereen die een afwijkende mening heeft over onderwijs is voor hem onmiddellijk een gevalletje van ‘dom geboren en onnozel gewiegd’, en moet zijn mond dicht houden, gewoon zwijgen.” Niet dat ik dat gezegd heb, maar ook dit leugentje is altijd handig. Overigens wordt hier de wereld hier wel op z'n kop gezet. Het is juist bij uitstek kenmerkend voor de BON-site dat andersdenkenden uigescholden worden. Mijn stukken in Trouw en de Volkskrant leverden, zoals gezegd, de volgende bonte verzameling scheldwoorden richting mijn persoon op: opschepper, leugenaar, marionet van managers, kan niet denken, schrijven, rekenen en argumenteren etc. En natuurlijk, bijna allemaal van anonieme auteurs.

Je mag het van hem niet zeggen maar het heeft wat weg van fundamentalisme, intellectueel fundamentalisme weliswaar.” Ik kan J. geruststellen: hij mag van mij zijn leugentjes en bizarre kletspraatjes blijven uitbraken op de azijnsite van BON.

Verder ging zijn stukje ineens over intellectuele oplichters en populisme. En vervolgens kwam Hamas voorbij en liep Frans Bauer ineens in het Maagdenhuis rond. Ik kon er werkelijk geen touw meer aan vastknopen.
Wat was nu mijn vergrijp? Ik had op de site van de Volkskrant gewezen op enkele fouten in eerdere columns van Aleid Truijens en dat was kennelijk heiligschennis. Ook gaf ik een aantal voorbeelden van het feit dat zij vaak op de man speelt. (Op de BON-site heet het dan: "hij reageerde furieus".)
Het stukje van deze azijnpisser was het eerste bericht van het nieuwe jaar op de BON-site. Een goed begin, zou ik zeggen. En precies de bevestiging van mijn kwalificatie.