Smalhout als pseudo-expert (18/6)

het boek van kennelijk vooraanstaande auteurs

Een heuse professor geeft in de krant van Wakker Nederland de PVV gelijk. De professor is Bob Smalhout en hij laat zijn licht schijnen over moslimmigratie. “Professor Bob Smalhout gaat in op de gevolgen van de massale migratie van moslims naar Europa. Hij betoogt dat het idee dat de islam in de westerse wereld gematigder zal worden, een illusie is. Het ziet er eerder naar uit dat onze maatschappij zich aan de islam gaat aanpassen”, weet de website van PVV te melden.
Dan de column ‘het voeden van een krokodil’. “Kort voor Pasen gaf de leider van de PVV, Geert Wilders, een gloednieuw boek cadeau aan de leden van de Tweede Kamer. Het was in het Engels geschreven door twee islamexperts. De titel luidde: ’Al-Hijra’ met als ondertitel ’Islamitische doctrine van immigratie’ (Pilcrow Press 2009). Dit lijkt voor de gemiddelde Nederlander geen tekst om wakker van te liggen. Maar de inhoud is uiterst onrustbarend.”
Het boek is geschreven door Sam Solomon en E. Al Maqdisi. Ze zijn volgens Smalhout vooraanstaande schrijvers en wetenschappers op het gebied van mensenrechten en de relaties tussen de joods-christelijke wereld en de islam.
Waarom is het boek zo belangrijk, fascinerend, verontrustend enz.? Eerst volgt een of ander historisch exposé: “Het Arabische Al-Hijra betekent ’immigratie’. Dat woord is bedacht door de stichter van de islam, de profeet Mohammed, in het jaar 622 A.D. Hij verhuisde toen van de stad Mekka naar de plaats Yathrib, die hij al spoedig herdoopte in ’Madinar Ul Nabi’, de stad van de profeet. De naam werd later afgekort tot Medina. Vanuit Medina ontwikkelde zich de toen nog gloednieuwe godsdienst de islam tot een zich pijlsnel verspreidende religie. Binnen zeer korte tijd waren bijna alle landen in het MiddenOosten, zoals Mesopotamië, Egypte, Libië, Palestina, Syrië en het Arabische schiereiland, onder islamitisch bewind gekomen. Later volgden grote landen zoals Maleisië, Afrika en Indonesië.”
De islam is volgens Smalhout niet alleen een godsdienst, zoals velen in West-Europa nog abusievelijk denken. “Het is een allesomvattend politiek systeem, verpakt in een religieus kleed dat alle aspecten van het menselijk leven tot in detail bepaalt. En zoals bij Mohammed de zegetocht van de islam is begonnen met zijn migratie naar Medina, zo dienen ook de moslims die migratie als voorbeeld en uitgangspunt te nemen voor de verspreiding van de islam over de rest van de wereld. Het ideaal is uiteindelijk het wereldkalifaat, een wereldomvattend politiek, sociaal en religieus systeem dat gebaseerd is op de Koran, de Soenah (het voorbeeld van Mohammed), de Hadith (de mondeling overgedragen tradities) en de Sharia (de islamitische wetgeving).”
Dat ideaal is nog steeds actueel, weet Smalhout en hij verwijst naar een rede van Khadaffi in 2006. Al die immigranten dienen volgens de Libiër kleine religieuze centra te stichten die uit kunnen groeien tot grote moskeeën van waaruit imams en ullahs (islamitische juristen) geleidelijk aan de Westerse samenleving dwingend kunnen gaan remodelleren. “Het grote gevaar in het Westen is ongelooflijke naïviteit, die geleid heeft tot een levensgevaarlijk cultuurrelativisme. Wij denken dat onze vrijheid van godsdienst, onze gelijkwaardigheid van beide geslachten en de scheiding van kerk en staat universele begrippen zijn. Maar dat is het niet in de islam. Wij zijn, als burgers van een joods-christelijke beschaving, in de ogen van de imams en de ullahs slechts inferieure wezens die in een islamitische staat altijd tweederangs burgers zullen blijven, de zogenaamde dhimmi’s.”
Dat gevaar geldt ook voor Nederland. In de jaren zestig liepen hier slechts enkele duizenden moslims rond, maar tegenwoordig zijn het er meer dan een miljoen. “Het idee dat de islam in de westerse wereld gematigder zal worden, is een illusie. Het ziet er eerder naar uit dat onze maatschappij zich aan de islam gaat aanpassen. Zo is sinds kort in Groot-Brittannië de islamitische rechtsspraak op basis van de Sharia wettelijk toegestaan. In Nederland hoeft een islamitische advocaat niet meer op te staan als de rechters de zaal betreden. Islamitische vrouwelijke verdachten hoeven in de rechtszaal hun allesbedekkende boerka niet meer af te leggen.”
Analyse. Smalhout beweert dat de twee auteurs "vooraanstaande schrijvers en wetenschappers" op het gebied van mensenrechten en de relaties tussen de joods-christelijke wereld en de islam zijn. Die bewering werd op het internet snel opgepikt en regelmatig keert deze kwalificatie terug. Maar kan Smalhout dat eigenlijk adequaat inschatten? Hij is medicus en beschikt niet over een expertise op het terrein van mensenrechten.
In een aantal standaardwerken over mensenrechten ben ik de namen van deze ‘vooraanstaande’ wetenschappers nergens tegengekomen. In een recente studie van de WRR over islamitisch activisme zoekt men eveneens vergeefs naar een referentie. Internet levert ook al geen bruikbare referenties op.
Een bezoek aan de site van de uitgever van het boek levert het volgende beeld op. Het fonds bestaat uit vijf boek / boekjes. Over de boodschap laat de uitgever geen enkel misverstand bestaan: “we specialize in literature that will educate and inform you of the issues we are facing in this day and age regarding Islamic threats to our nations.”
Het boek wordt op de site door drie mensen aanbevolen. Door Geert Wilders, door de directeur van het ‘Institute for the Study of Islam and Christianity’ en ook door een zekere N. Keas, een hoogleraar communicatie. Maar google levert geen hits op waar het “N. Keas” betreft, behoudens dan zijn aanbeveling van het bejubelde boek.
Smalhouts gebrek aan expertise over het onderwerp blijkt overigens ook uit de rest van zijn column. “Het grote gevaar in het Westen is ongelooflijke naïviteit, die geleid heeft tot een levensgevaarlijk cultuurrelativisme. Wij denken dat onze vrijheid van godsdienst, onze gelijkwaardigheid van beide geslachten en de scheiding van kerk en staat universele begrippen zijn.” Er is sprake van cultuurrelativisme en vervolgens blijken we volgens Smalhout tegelijkertijd van mening te zijn dat onze waarden en normen universeel zijn. Maar we kunnen niet tegelijkertijd relativist én universalist zijn.
Het begrip ‘joods-christelijke beschaving’ is overigens ook problematisch. Hebben onze waarden en normen een (exclusief) joods-christelijke achtergrond? Volgens de historicus Van de Doel is dat “evident onjuist, omdat we evenzeer op de schouders staan van Griekse filosofen en Romeinse juristen uit de oudheid, en Verlichtingsdenkers uit een recenter verleden. Vooral de laatsten hebben voor een belangrijk deel onze wijze van samenleven bepaald. De rechtstreekse invloed van het jodendom op onze waarden en normen is in vergelijking daarmee te verwaarlozen.”
Conclusie: Smalhout is in deze een pseudo-expert.

Ook opvallend. Vervolgens hebben verschillende bloggers en diverse reageerders het over de “vooraanstaande wetenschappers” of wordt de Smalhouts bewering van klakkeloos overgenomen. Zie: dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic; antivenin.blogspot.com/2009/04/het-voeden-van-een-krokodil.html; www.elsevier.nl/web/Nieuws/Europese-Unie/Tariq-Ramadan-moet-weg-van-Europese-lijsttrekkers.htm; www.wuz.nl/artikel/22036.Oneens%20Smalhout!.html; forum.groenlinks.nl/viewtopic.php?pid=56618; www.forum-voor-de-vrijheid.nl/showthread.php?p=62704; en www.pim-fortuyn.nl/pfforum/topic.asp?TOPIC_ID=51859&whichpage=3 –

3 reacties:

Anoniem zei

Ik heb eigenlijk te veel om op op te merken. Maar toch drie dingen.
Ten eerste. Er worden in het anti-islamitisch discours in Nederland allerlei boeken aangehaald die vrij obscuur zijn en/of een vrij hoog conspiratief gehalte hebben. Anti-islamisme lijkt wat dat betreft heel erg op antisemitisme.
Ten tweede. Vaak wordt het begrip joods-christelijke beschaving gebruikt en dat tegenover de islam gezet. Vrij problematisch is dit begrip joods-christelijk. Het suggereert dat joden en christenen een soort eenheid vormen. De geschiedenis wijst wel iets anders uit. Joden zijn hooguit een getolereerde minderheid in het christelijke Europa geweest. En vaak werden joden geeneens getolereerd maar uitgeroeid of verdreven. Hoe laat dat zich rijmen met joods-christelijk? Het begrip joods-christelijke ontkent ook de eigen autonome ontwikkeling van beide godsdiensten de afgelopen millennia. En in vele opzichten lijken islam en jodendom meer op elkaar dan jodendom en christendom. Het ironische is dat moslims in Europa profiteren van de ruimte die aan joden wordt gegeven in het hedendaagse Europa. Denk aan aan ritueel slechten bijv. maar ook aan de mogelijkheid in Engeland om in familiezaken volgens het islamitisch recht geschillen te beslechten.De joden hebben deze mogelijkheid al vele jaren in Engeland (dan vlg het joodse recht natuurlijk). Maar daar hoor je Smalhout en consorten niet over. Het begrip joods-christelijk is volgens mij na de Tweede Wereldoorlog ontstaan of in ieder in zwang geraakt uit een soort schaamtegevoel over de jodenvernietiging tijdens WOII. Maar daar ben ik niet zeker van.
Ten derde. Over het alomvattende van de islam. Net of binnen de islamitische beschaving het religieuze en het politieke één zijn. Dit klopt niet. De kalief en het kalifaat is een seculier ambt/begrip. De kalief was de wereldlijke leider van de moslims en had geen theologische bevoegdheden. Het was niet een paus dus. Eeuwenlang was het een soort eretitel die wereldlijke leiders in de islamitisch wereld zich toe-eigenden. Een soort claim op het leiderschap van alle moslims. Maar het bleef bij een claim, feitelijk werkte het zo niet. Dat bleek in 1914. Toen riep de sultan van het Osmaanse rijkop tot een djihad tegen de geallieerde machten, vooral om de islamitische volkeren tegen de Engels, Russische en Franse kolonisatoren op te zetten. Dit had geen effect. De vele duizenden Frans moslimgraven op het slagveld van Verdun zijn daar nog een stille getuigenis van.

Eddie zei

nog een keer met naam

Anoniem zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.