Ellian en de toon van het debat (9/7)

Niet alleen inlichtingendiensten zoals de AIVD, maar ook politici en opiniemakers waarschuwen voor de toon van het integratiedebat. Zij menen dat door het scherpe debat over de islam veel moslims zullen gaan radicaliseren. Ellian is het daar niet mee eens (Elsevier, 8.7.09). Want het parlementair en publiek debat is het hart van de democratie en zonder dat debat bestaat er geen democratie. “Dus, de radicale moslims radicaliseren omdat ze de democratie haten. Moet dan de democratie zich aanpassen aan de haters van de democratie? Het concept nationale veiligheid in een democratisch bestel betekent juist de bescherming van de democratie tegen de vijanden van de democratie. Wie de nationale veiligheid wil garanderen door de opheffing of beperking van democratische debatten en meningsverschillen, heft in feite onze maatschappijvorm op. Dan zijn we pas echt in gevaar.”
Analyse. Impliceert een pleidooi voor het matigen van de toon dat het debat dan maar niet gevoerd moet worden? Ellian vooronderstelt dit, maar maakt die vooronderstelling nergens aannemelijk. Een parlementair en publiek debat kan ook gevoerd zonder de felle toon.
In 'Hitler in de polder & Vrij van God' hekelt Zwagerman de neiging van de (linkse) intellectuelen om politieke tegenstanders meteen met Adolf Hitler te vergelijken zonder het debat inhoudelijk te voeren. Voorbeelden genoeg. Publicist Hugo Brandt Corstius koppelde ooit minister van Financiën Onno Ruding aan de architect van de 'Endlösung', Adolf Eichmann. Bolkestein werd afgeschilderd als de Nederlandse rechtse extremist Le Pen; Scheffer bevond zich in het gezelschap van de Oostenrijker Haider; en Fortuyn en Mussolini waren twee handen op één buik: allebei idioot, verwerpelijk en grievend. En waarom is het publieke debat erbij gebaat als Geert Wilders wordt weggezet als een moderne Hitler? En je kunt natuurlijk ook kritiek hebben op de islam zonder moslims weg te zetten als 'geitenneukers'.