Ellian contra Ramadan (24/8)

In zijn column reageert Ellian (Elsevier, 19.8.09) op het ontslag van zijn collega-hoogleraar Tariq Ramadan. De laatste was aangesteld als bruggenbouwer tussen de moslimgemeenschap en de niet-moslims. Dat hij sinds mei 2009 ook programma’s over religie presenteerde voor Press.TV was de aanleiding voor het beëindigen van zijn contract. Press.TV wordt namelijk gefinancierd door de regering in Iran. Ramadan stelt dat hij de vrije hand had op de omroep, maar critici zeggen dat dit juist bijdraagt tot de propaganda van de politiek van Iraanse regieme.
Ellian maakt zich schuldig aan een pot-verwijt-de-ketel-dat-hij-zwart-ziet-argument en hij maakt een onjuiste vergelijking.
Ramadan moest uit de media vernemen dat hij door het college van B&W was ontslagen, maar moest daar volgens Ellian niet over zeuren. Ik verwijs in het onderstaande stukje naar Gerry Van der List, een redacteur van Elsevier, die dezelfde dag een column over Ramadan schreef.

Ramadan moet zich volgens Ellian niet beklagen over het feit dat hij uit de media moet vernemen dat hij is ontslagen, want zelf maakt hij zich daar ook schuldig aan. Het college moest immers ook uit de media vernemen dat hij voor Press.TV werkte. Is daarmee de handelswijze van het college gerechtvaardigd? Nee.
Dat het besluit, zodra het is genomen, ook openbaar is, gaat voorbij aan het bezwaar van Ramadan. Namelijk dat hij uit de media moest vernemen, dat hij was ontslagen.
Bovendien, kun je ‘het vernemen van je ontslag uit de media’ vergelijken met ‘het vernemen van een bijbaan via media van een werknemer’? Voor dat laatste bestaat overigens geen juridische verplichting. Dat zijn toch echt twee onvergelijkbare zaken.
Zelfs Van der List vindt dat Ramadan “misschien een beetje gelijk heeft in zijn onvrede over de gevolgde procedure”.

Deze analyse heb ik letterlijk (op het cursief gedeelte na) zo geplaatst als reactie bij het artikel van Ellian op de website van Elsevier. De redactie van Elsevier vond deze reactie dermate onacceptabel en onaanvaardbaar, dat ze deze reactie vrijwel onmiddellijk hebben verwijderd. Ook werd mijn account per direct geblokkeerd.
De Raad voor Journalistiek oordeelde in uitspraak in 2008 over het verwijderen van een reactie op een forum, dat een digitale reactie dezelfde status heeft als het weigeren van een ingezonden brief.
Die mag dus zonder meer worden verwijderd. Buiten het kader van deze site: de vergelijking van De Raad gaat m.i. mank. De hoeveelheid ruimte voor het plaatsen van een brief in een krant is fysiek beperkt, maar die beperking geldt niet voor een digitaal ingezonden stuk. Als een reageerder zich houdt aan de voorwaarden op het forum, moet zo'n stuk worden geaccepteerd.