Van Dijkhuizen vs. Brouwer (9/9)

Jan Frans Van Dijkhuizen, verbonden aan Leidse universiteit, reageerde in De Groene Amsterdammer (28/9) op een stuk van redacteur Aart Brouwer. Die citeerde een rapport uit 2005 van de door de Britse overheid in het leven geroepen werkgroep ‘Preventing Extremism Together’. Tariq Ramadan was lid van één van de zeven subwerkgroepen. “In dat rapport zou staan dat ‘moslims de belangrijkste slachtoffers van de [Londense] aanslagen’ waren. Inderdaad geen handige opmerking – het staat alleen nergens in het bewuste rapport.” Van Dijkhuizen had dat rapport ook gelezen en stelde dat er slechts één opmerking in voorkwam “die in de verte iets weg heeft van wat Brouwer aanhaalt. Het rapport wijst op ‘the role of the Muslim community in the promotion of national security’ als een aandachtspunt voor overheidsbeleid. Als argument daarvoor wordt aangevoerd datMuslims are disproportionately impacted by terrorist atrocities in multiple ways:• as victims of the atrocities (more than 10% of the innocent victims of 7/7 were Muslims) • as the target of any resulting backlash • as the victims of excesses of law and order provisions and agencies following the atrocities (Yusuf Islam et al, ‘Preventing Extremism Together’ Working Groups, August – October 2005, p. 75,). Dit is toch echt iets heel anders dan zeggen dat moslims ‘de belangrijkste slachtoffers’ van de aanslagen waren: er staat dat moslims in onevenredige mate te maken hebben met de (indirecte) gevolgen van die aanslagen, en daar worden argumenten voor aangevoerd. Verzint Brouwer citaten, leest hij slecht, heb ik iets in het rapport over het hoofd gezien, of citeert hij uit een ander rapport van pet?”
Van Dijkhuizen merkte vervolgens op dat Brouwers beschuldiging ook werden geuit op een niet door objectiviteit uitblinkende website, de ‘Militant Islam Monitor’. “Op deze site vinden we de suggestie dat ‘Islamists in working group blame UK for 7/7 say Muslims are the real victims’. Deze aantijging wordt slechts vaaglijk onderbouwd met een verwijzing naar ‘page 2 of the html of the document’. Wat er ook in het rapport staat, op die pagina wordt in elk geval niet gezegd dat moslims de ‘echte slachtoffers’ van de aanslagen zijn.”Van Dijkuizen fileert verder: “Dat Brouwer zich op deze site baseert, eerder dan op het rapport zelf, is voorstelbaar in het licht van zijn bewering dat ‘de eerste publieksactie’ van pet een voorstel was om de herdenking van de holocaust af te schaffen omdat deze ‘kwetsend voor moslims’ zou zijn. Hij heeft dit zo te zien gelezen op een opnieuw niet bijster onpartijdige website, ‘Sheik Yer’mami / Winds of Jihad’ . Zowel Brouwers eigen formulering als het ‘citaat’ uit het voorstel is letterlijk van deze site overgenomen. De site boekstaaft de beschuldiging niet en geeft geen bron voor het ‘citaat’. Heeft Brouwer naast deze gekleurde, derdehands informatie nog andere bronnen? Eén anti-islamsite is toch wat magertjes voor een dergelijk ernstige beschuldiging. Is hij misschien in de war met de Muslim Council of Britain, die inderdaad Holocaust Memorial Day op een bepaald moment heeft geboycot? Het rapport van pet laat eerder een oecumenische houding ten aanzien van het jodendom zien.Het kan natuurlijk zo zijn dat Brouwer toch allerlei onberispelijke bronnen achter de hand heeft. Op Brouwers verdere betoog valt echter ook het nodige af te dingen. Zo erkent hij weliswaar dat Caroline Fourest in haar boek Frère Tariq overdrijft, maar kennelijk doet dat er niet echt toe. Hoe erg overdrijft zij precies, en waarom doet ze dat? Wat is haar politieke agenda? Het komt allemaal nogal selectief over, en selectieve argumentatie is er al meer dan genoeg in de Ramadan-affaire. En wat moeten we met een insinuerend zinnetje als: ‘Het probleem met Tariq Ramadan is dat hij een islamitisch theoloog is, een schriftgeleerde met alle bekrompen opvattingen van dien’? Kennelijk is een islamitisch theoloog al bij voorbaat van de discussie uitgesloten. Wie was er nou een slechte bruggenbouwer?”
Analyse. Er valt strikt argumentatief niets af te dingen op de kritiek van Van Dijkhuizen. En nauwelijks iets aan toe te voegen.
In de media kan ik helemaal niet terug vinden over de bewering dat de werkgroep PET de afschaffing van herdenking van de holocaust wenste. Gauke, een Brits conservatief parlementslid, legde in een kamerdebat evenmin een relatie tussen PET en het voorstel om de holocaust af te schaffen. Hij had het over de ‘Muslim Council of Britain’.
Bolkestein verwees i.v.m. een soortgelijke bewering naar een artikel van Toby Helm, maar ook deze journalist had het in zijn artikel in de Telegraph (13.9.05) over de Muslim Council of Britain. Dus ook Helm verwees niet naar de werkgroep PET of Ramadan.