Spong vs. Olaf over het portretrecht van Baran (30/9)

Spong gaat iedereen aanpakken die het beeldrecht van zijn cliënt, de gevluchte Baran, schendt. Het gaat om een huwelijksportret. In Pauw & Witteman (25.9.09) ligt Spong een en ander toe. De reactie is van fotograaf Erwin Olaf. In Trouw verscheen de transcriptie:

Paul Witteman: “Denkt u...wat vind je der van dat meneer Spong zo...”

Erwin Olaf (fotograaf): “Nou, kijk als, als eh...voorstander van de rechtstaat, ben ik natuurlijk ook eh, ervoor dat eh burgers niet eh, hè, dingen doen die eh, zomaar beslissen om zomaar die foto te maken. Maar ik denk dat eh, meneer Spong een ongelooflijke ijdeltuit is, die steeds meer ehm, wapens nodig heeft, zoals Geert Wilders, om zijn publiciteitsverslaving aan te kunnen.”

Gerard Spong (advocaat): “Een interessante psychologische analyse, meneer Olaf.”

Olaf: “Ja. Vindt u niet? Ja.”

Witteman: “Maar eh, op zich..”

Olaf: “Dus die grijpt alle middelen aan om deze delicate...zelfs déze delicate kwestie, olie op het vuur te gooien.”

Witteman: “Maar laten we..”

Olaf: “Maar daar heeft ie weer zijn minuutje televisie.”

Jeroen Pauw: “Maar vind je het ongepast dan wat Spong vraagt?”

Olaf: “Ongelooflijk. Ongelooflijk.”

Analyse. Olaf maakt het motief van Spong verdacht: die laatste heeft last van televisiegeilheid. Maar het ging om de vraag of de door rechtbank veroordeelde vrouwenhandelaar Baran zijn (portret)recht kan laten gelden. Het motief van Spong, de belangenbehartiger van Baran, is daarbij niet van belang.

Ellian en Brinkmans drankprobleem (29/9)

Brinkmans drankprobleem houdt ook Ellian bezig.
Er zijn linkse journalisten die heel blij zijn dat Hero Brinkman een drankprobleem heeft, beweert Ellian (Elsevier, 28.9.09). “Zie de LPF-achtige toestanden bij Wilders, werd geroepen. Dit is echt erg kleinzielig. Waren er nooit prominente PvdA'ers met een drankprobleem? Jazeker. Werden zij ontslagen? Hebben de gezelligheidscolumnisten getracht om karaktermoord te plegen op die politici?”
Analyse. Wie valt Ellian eigenlijk aan? Wie googelt op de zoektermen ‘Brinkman’, ‘drankprobleem’ en ‘LPF’ vindt eigenlijk maar twee resultaten die enigszins in de richting van Ellians bewering komen. Youp van ’t Hek (wel columnist, geen journalist) en Max Pam. Kortom, Ellian lijkt een stroman te creëren.

Breaking news: Brinkmans vuistslag blijkt uitgelokt door PvdA (28/9)

Het PVV-Kamerlid Brinkman heeft “enorme spijt” dat hij zich in beschonken toestand heeft misdragen in het Haagse perscentrum Nieuwspoort. Hij wilde (nog meer) drank, maar de barman weigerde omdat Brinkman al in beschonken toestand was. Hij probeerde vervolgens achter de bar te komen. Hij beweert dat hij barman heeft geïntimideerd, maar de barman beweert dat hij ook door Brinkman is geslagen.
In zijn verklaring gaf het Kamerlid toe dat hij een drankprobleem heeft: “Ik ga er hard aan werken om dit snel tot het verleden te laten behoren”.
Brinkman had (veel of weinig?) boter op zijn hoofd. Hij pleitte herhaaldelijk voor een harde aanpak van geweld. De PVV-fractie wil openlijke geweldpleging, ook als die niet heeft geleid tot schade of letsel, met minimaal twaalf maanden bestraffen.
Ook Elsevier meldde het incident en dat leverde een fiks aantal reacties op. Hieronder een overzicht waaruit zou moeten blijken dat Brinkman nauwelijks iets te verwijten valt.



De ‘Wijzen-naar-anderen’ taktiek
Eén van de taktieken om de angel uit de zaak te halen, is het wijzen op het wangedrag van anderen. Vooral Ter Horst werd 16 keer aangehaald. Zij had in 2006 30 microgram te veel alcohol bij een blaastest. Dat was goed voor een rijontzegging van een uur en een boete van 220 euro. Op de boete na, bleef de overtreding onbestraft. Het leek er zelfs een beetje op dat Ter Horst de barman te lijf was gegaan.

Guusje ter Horst - beschonken achter het stuur. Rogier van Boxtel (jaren geleden) – snelheidsduivel. Ruud Lubbers – Billenknijper. Dus waar hebben we het over om deze man neer te sabelen.

Dit is niet goed te praten maar wil ook de andere kant van het verhaal horen.En nu de PVV aanvallen hier op? Terhorst 2 keer gepakt met DRANK OP ACHTER EEN STUUR,geen boete. Pronk die iedere dag dronken was en door ramen heen viel. Donner en EHB die een pedofiel beschermen. Sinhg Farma met haar leugens over Kanker. Duiijvendak een soort terrorist.

Och en een keer een borrel teveel op zegt niets in dit land. Een stevige borrel staat niet in de weg om minister te worden. Wat te denken van ter Horst, Jan Pronk, Hans van Mierlo etc. etc.

Beter dronken achter de bar dan aan het stuur, Vredeling, Pronk, en ter Horst, herkent U ze nog de zuiplappen van PVDA huize ??

Het is niet goed te praten. Doet hij gelukkig ook niet. Zo ken ik anderen in onze politiek die dit proberen te verhullen. Ja toch Guusje Ter Horst?

En alweer een heksenjacht geopend op een PVV-man. Mensen maken fouten! Wie maakt zich druk om MINISTER (!!) Guusje Ter Dorst??? Niemand toch?

Ach, o.a. Jan Pronk en Guusje Nadorst zijn ook met de mantel der PvdA liefde bedekt, een kijken hoe deze partij hierop reageert.

Nu kan Hero Brinkman ook promotie krijgen, net als Guusje, of geldt dat alleen bij de PvdA en Links Nederland?

Stom Brinkman!... Dit kunnen we niet gebruiken. Alles zal worden gebruikt om de PVV in diskrediet te brengen. Aan de andere kant is er niets onder de zon. Mevrouw Ter Horst (PVDA) kon als burgemeester van Nijmegen zelfs nadat ze met drank werd gepakt Minister worden.

Van hem had ik een goede indruk, maar nu heeft hij zich in het rijtje geplaatst van mensen als bijv. Ter Horst, Oudkerk, Vredeling en Pronk, destijds.

MAAR....... wat te denken van die andere kamerleden/ministers, die ook (regelmatig ?)te diep in vele glaasjes keken ? Guusje bijvoorbeeld ? Maar gelukkig gaat ze nu met haar blaaspijpje rond en zet hem zelf ook aan haar mond.

Lubbers heeft net voordat hij premier werd nog met z'n dronken kop een verkeerszuiltje bij een trambaan in Den Haag uit de grond gereden... ben ik getuige van geweest, en dat hebben ze onder de pet gehouden...!!Dus net als Guusje nadorst kan je er toch minister of zelfs premier mee worden.

Mevr Terhorst ( pvda )zat dronken achter het stuur nog gevaarlijker en is nu ook minister, Maar omdat het de PVV betreft wordt door de linkse kerk alles uit de kast gehaald om Brinkman te beschadigen.uithuilen en opnieuw er tegen aan Brinkman

Wat ik veel erger vind, is dat iemand, zoals Guusje, met drank op achter het stuur kruipt en in een benevelde toestand aan het verkeer deelneemt. En Hero, en dat blijft hij voor mij, zal heus de laatste bekende Nederlander uit Den Haag niet zijn die in opspraak komt door drank.

Guusje ter Horst, Pronk, Vredeling, en wat denk je van Prins Pils.

Het stikt in den Haag van de beschonken dan wel geestelijk gestoorde politici.En dat niet alleen in den Haag. Dit land is vergeven van vooral linkse profiteurs waarvan een deel zuipende is.Ook Guusje, onze minister van binnenlands moralisme, geniet van de declarabele drank en o.m. de hollandse nieuwe haring. Dat neemt niet weg dat ook een zuipend zich misdragend PVV kamerlid per direct moet worden ontslagen.Maar dan wel gelijke kappen voor gelijke monniken.

Zou hij de enige zijn met een drankprobleem in het haagse? Ik zou wel eens willen weten hoe (en of) men een misdraging, door alcohol, van elke andere politicus die tot het correcte establishment behoort in de media brengt. Het is wel gebleken dat de PVV tegen een stootje kan als je ziet hoe die verguist en beschimpt wordt door de 'correcten'.

Grappig is de verontwaardiging van volgende reageerder. Ze is verontwaardigd dat haar reactie niet is geplaatst. Dat het niet in het straatje van Elsevier past, lijkt me stug gezien talloze verwijzingen naar Ter Horst en andere politici.
Wat achtelijk, heb een reactie geschreven een 20 min terug en niet geplaatst.Was zeker niet in het straatje van Elsevier. Guusje is 2 keer betrapt. Een rechter met kinderporno. Balkie die graat handen legt op onderrug van jonge meiden. Donner/Sing farna/Duijvendak/Lubbers/Mierlo/Vd Broek,en nog vele anderen.

Kamerleden die sexen in een fietsehok. Burgemeesters die teveel gelduitgaven cleamen. Rechters die hun partner(ex nu)mishandelen. Stadsraden die naar de hoeren gaan. kamerleden die (crimineelgedrag)documenten lekken hebben. Ministers die teveel drinken en auto-rijden Ministers die dames aan hun billen zitten. Kan daar nog een PVV kamerlid bij die een glas teveel op had en toegeeft een drankprobleem te hebben...?

Vanwaar deze grote ophef, we hadden ook: Vredeling die in Suriname onder invloed een bar kort en klein heeft geslagen enz. Pronk die o.a.onder invloed een auto bestuurde en in de sloot belandde enz. Mevr. Ter Horst die onder invloed achter het stuur zat en werd betrapt. En ga zomaar verder. Laten onze vertegenwoordigers allemaal de hand in eigen boezem steken en een ander niet veroordelen omdat dit toevallig voor hun eigen gewin goed uitkomt.

Het liefst heb ik te maken met politici zonder drankprobleem, omdat je nu eenmaal een voorbeeldfunctie hebt. We dragen Guus allemaal haar nadorst na,dus die norm geldt ook voor Hero,die best een toekomstige minister van Binnenlandse Zaken had kunnen zijn, maar zijn kansen nu wel met 50% heeft gereduceerd. Jammer,want ik vind het een puike kerel.

Laten de linkse kerk mensen nu niet meteen gaan glunderen. Ik ken vele in hun gelederen, die Brinkman zijn voorgegaan. Pronk, prominent PVDAer,die stomdronken zijn auto total los reed. Vredeling, als minister van defensie, die volkomen zat een spiegelruit in Luxemburgs hotel met asbak aan gruzels gooide.En vergeet Guusje ter Horst niet, dronken achter het stuur, nota bene burgemeester zijnde van Nijmegen. CDAers Smallenbroek en Lubbers, de een ramde een auto in Marlot, de ander een verkeerspaal, beiden in Den Haag. Wie weet er nog meer op te noemen? Wat niet weg neemt, dat ik dit een excuus is voor Brinkman zich zo te misdragen. Jammer, jammer, jammer. Vooral wetende, dat de PVV toch al de gebeten hond is bij de linkse kerk.

Certainement, het drinken van politici is niet mijn probleem, al loopt Hero Brinkman nu voor eeuwig het synoniem Hero Drinkman op. Net zoals Guusje Ter Horst Guusje Ter Dorst werd. Het toegeven dat hij een drankprobleem heeft is bepaald onhandig. Dat had hij nooit moeten doen. Nu is hij aangeschoten wild in parlementaire zin.

Dit is natuurlijk foute boel en ook niet goed te praten. Maar ik geloof niet dat het destijds in het geval ter Horst ook zo breed werd uitgemeten.

Guusje ter Horst - beschonken achter het stuur. Rogier van Boxtel (jaren geleden) – snelheidsduivel. Ruud Lubbers – Billenknijper.
Ach links begint gelijk te blerren,maar vergeet niet gussje ter horst zat ook bezopen achter het stuur en probeerde toen het uit kwam de zaak onder de pet te houden, Brinkman is nu een beetje dom maar wel eerlijk over zijn drankprobleem,en dat kun je van anderen bewinslieden niet zeggen!!!

Vredeling was altijd bezopen en sloeg een dure spiegel aan diggelen tijdens een EU/top. Van Mierlo is een waar drankorgel net zoals Marcel van Dam natuurlijk. Had Vondeling niet altijd een zwaar rooddoorlopen neus? Waarom noemen ze de minister die het bezopen idee heeft om op de politie te bezuinigen vaak Ter Dorst?

Genoeg over Ter Horst. Ook andere politici werden er bijgehaald. Oudkerk, Van Dam en Pronk werden van stal gehaald. Pronk kreeg zelfs poging tot doodslag aangewreven.

En vergeet onze held Jan Pronk niet, die in het vliegtuig stewardessen lastig viel.

Laten we inderdaad wel eerlijk toegeven dat Brinkman zich "slechts" schuldig maakt aan hooguit lichte mishandeling. Dat terwijl Pronk met zijn poging tot doodslag nog gewoon zijn gezicht overal mag vertonen.

En dan hebben we het nog niet eens over Jan Pronk en Marcel van Dam om maar een paar hogere pieten dan kamerleden te noemen.

Er word weer van een mug een olifant gemaakt. Hij heeft niet geslagen werd net op de radio vertelt. Heeft zijn excuus aangeboden,en zijn drank probleem?denk aan Pronk.Zo zijn er wel meer tenoemen,ik keur het gedrach niet goed,maar maak er niet zon heisa van.

"Als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan". Het was op z'n minst niet slim van Brinkman omdat hij als parlementariër een voorbeeldfunctie heeft. Maar ja, hoeveel 'niet slim' hebben we met regelmaat in de politiek? De brave hippies van Groen Links met hun 'huis-terrorist' duyvendak. De voorbeeld functie van ter horst in Nijmegen en dat als je betrapt wordt, dan ontsla je de agenten gewoon. PVDA wethouder in A'dam Zuid-Oost had een illegaal cafe, verhuurde aan illegalen en reed zwaar dronken een voetgangster aan op een zebrapad. Daarna liet hij haar bedreigen om haar te dwingen haar aangifte in te trekken. Groenlinkser borghouts die een grotere graaier bleek te zijn dan de gemiddelde bankier. Cokesnuivende, hoerenlopende wethouder van Amsterdam Rob Oudkerk.

Terwijl ik dit lees zie ik Rob Oudkerk op TV. Fouten zijn menselijk.

Ach, mijn marokaanse buurman slaat zijn vrouw zowat elke dag, en wat van duivendak en singh varma? Dat waren pas wetsovertreders.

Gelukkig heeft hij geen "kanker" zoals dat tweede kamerlid van Groen Links, die ook nog even tussendoor aan bevriende "internationale" relaties geld beloofde.

Verder complimenteer ik Elsevier met zoveel (zelfverklaarde) heiligen op het forum, die nog NOOIT in hun leven iets verkeerds hebben gedaan, nog NOOIT hun zelfbeheersing hebben verloren etc. etc. Maar laat ik er meteen bij zeggen dat zulke mensen NIET BESTAAN!



Het linkse journaille
Bij een aantal reageerders leeft de idee dat het bericht door de linkse media naar buiten werd gebracht. Maar het was de Telegraaf die kopte met ‘PVV’er geeft barman ram voor kop’. Elsevier had het over een bargevecht. Trouw, NRC en de Volkskrant berichtten veel terughoudender over het incident. De reageerders zagen dat duidelijk anders.

Allemaal storm in een glas water, het linkse journalisten tuig zit elke dag al handenwrijvend te kijken hoe ze de PVV in diskrediet kunnen brengen.Het is altijd eenzijdige berichtgeving door de linkse journalistiek.......

Komt deze informatie uit de koker van van Weezel?

Als een PVV-er een foutje maakt, wordt het onder een vergrootglas gelegd, door alle (linkse) media. Probeer eens een integere PvdA-er te vinden, iemand die niet corrupt is, zal nog heel moeilijk zijn. Maar PvdA-ers komen overal mee weg. Alle media zijn van en voor de PvdA. Anders was die partij allang weggeweest, wat wel zo goed zou zijn!

wat een mooi kado voor het linkse journaillie, knuppel!

Oh,oh koren op de molen voor de linkse lui en de journalisten.

Brinkman moet alle linkse journalisten en politici die hem demoniseren maar eens een "klap" geven!
Als dit een andere (linkse) politicus zou betreffen, hadden we er nooit iets van gehoord, was het, zoals altijd ,onder het tapijt geschoven door de (linkse) media!

Koren op de molen voor alle politieke tegenstanders van de PVV om dit incident met een PVV-fractielid maximaal uit te buiten voor om de positie van de PVV te verzwakken. Paul en Witteman hebben vast een avondvullend programma om alle wetenswaardigheden rondom dit incident te bediscussiëren.

Geef u in overweging uw geheugen te raadplegen. Dan zult u zich herinneren dat linkse politici door de jaren heen een spoor van alcoholische escapades hebben achtergelaten, die door de linkse pers meestal verzwegen of indien absoluut nodig sumier gepubliceerd werden.

Weer een enorme stommiteit. Zo verschaffen jullie volop voer voor die linkse kliek. Nu zitten daar ook drankorgels en billeknijpers tussen. Maar PVV, zo moet je niet in het nieuws willen komen. Schieten in eigen voet. Brinkman. Niet meer doen. Gedraag je. Tenzij die barman een D66 achtige type was. Dan kan ik me daar wel iets bij voorstellen.



Het complot van links
Het linkse gajes doet alles om de PVV in een kwaad daglicht te stellen: de barman werd door de PvdA betaald om Brinkman uit zijn tent te lokken. Een overduidelijk bewijs van de verloedering van de media, aldus één van de reageerders.

Alles, maar dan ook alles, doet het linkse gajes om politici uit met name de Wilders hoek in een kwaad daglicht te stellen. Het zal niet baten; iedereen weet inmiddels hoe de wind waait. Ondanks het feit dat ik geen echte Wilders-fan ben, zal ik zeker op hem stemmen. Al was het maar om die salonsocialisten (zakkenvullers) en "christenen" (onverdraagzame fundamentalisten) weg te krijgen.

Barman is betaald door PVDA, om het bloed onder de nagels vandaan te halen bij PVV-ers en andere PVDA tegenstanders. Missie geslaagd, en de PVDA doet nu de persberichten aktief rondgaan. Jammer dat hij erin is getuind. in die vuile politiek spelletjes van de PVDA.

Ik heb altijd begrepen dat alles wat er daar in die bar/restaurant van Nieuwspoort gebeurt en besproken wordt binnenskamers blijft. Dat is een afspraak die de hournalisten met de politici hebben gemaakt. Maar dat geld natuurlijk weer niet voor politici van de PVV.

Ik was lid van Nieuwspoort vanaf de oprichting begin zestiger jaren . De anti-PVV krachten hebben een ijzeren afspraak geschonden : niet naar buiten brengen wat zich binnen Nieuwspoort afspeelt. Dan zouden ministers, hoge ambtenaren, (hoofd)redacteuren, etc. etc. allemaal afgeschoten wild zijn.Dus niet Brinkman verliest zijn geloofwaardigheid, maar zijn tegenstanders,die blijkbaar geen probleem hebben met het schenden van zo'n fundamentele afspraak. Een duidelijke blijk van verloedering in de media ! Niets nieuws eigenlijk.

Kennelijk geldt het geheim van Nieuwspoort alleen als linkse politici zich daar misdragen...



Niks aan de hand
Hoewel Brinkman zijn excuses maakte, was er volgens een aantal reageerders dus niets aan de hand.

Kan er niet echt opgewonden van raken,moet natuurlijk geen gewoonte worden. We moeten de verhoudingen niet uit het oog verliezen. We leven in een land waar 6 rechters een turk een weekje vrijaf geven, terwijl hij vrouwen met een honkbalknuppel bewerkte als hij dat nodig vond.H.Ballin blijft zitten, en ongetwijfeld die rechters ook.

Wat een ophef om niks. Ik zie veel onbekenden negatieve reacties geven, het linkse tuig of de VVD aanhang ruikt buit. Terhorst die twee keer levens in gevaar bracht met haar bezopen rijden brengt het tot minister en leest ons de les. Laat je niet opnaaien door het linkse tuig of de VVD aanhang, ophef om niks.Heeft Nederland niks anders te doen dan naar Brinkman te kijken op een ogenblik dat per dag 400 analfabete opvreters binnenkomen gesanctioneerd door links, Pechtold en de VVD. Ga je schamen dombo's.

Laten we zo'n voorval wel in proporties zien. Vooralsnog lijkt het een grote storm in een glas water.

Was het een klap in het gezicht of wellicht een corrigerende (cola)tik? Allemaal storm in een glas water, PVV gewoon weer een zetel erbij de volgende week.

Wat een gedoe over zoiets nietigs. We hebben hier een MP gehad, die nu zweert bij de HAMAS,en zo kan ik nog vele vele voorbeelden noemen.

Zelfs een dronke Brinkman zal het beter doen als minister, dan wat er nu in het kabinet zit!!!

Kennelijk was deze reageerder er bij toen het incident plaatsvond:
Natuurlijk zet Elsevier een foute kop boven dit artikel neer, lekker provocerend. Want er staat toch duidelijk IN het artikel 'ZOU HEBBEN GESLAGEN'. En u maakt daarvan "stomdronken" en "een PAAR tikken"! Hoe weet u dat? Was u er bij? Doe eens even normaal en maak van een mug geen olifant.

Al spuit hij heroine..Als hij de immigratie van kanslozen maar stopt. Ik vind sowieso dat dat Nieuwspoort mijn vertegenwoordigers moet blijven schenken tot dat ZIJ zeggen dat het genoeg is. En nu over tot de belangrijke zaken. Is Eberhard van der Laan al gekomem met een wetsvoorstel om de import van kanslozen te stoppen?

hahaha, hij was een avondje uit, dat moet kunnen! Nu maar hopen dat hij met net zoveel elan achter het gajes uit de kamer aangaat en ze eens tot positieve daden aanzet!

Tuurlijk is het stom van Brinkman; maar PVVers zijn OOK mensen... en vergeleken bij wat er in dit kabinet en de linkse kerk al is voorgevallen is dit maar een akkefietje. En daar bleef alles glorieus aan de ferm betaalde pluche plakken. En niemand werd weggestuurd...

Zaak wordt onnodig opgeblazen.




Hoor en wederhoor
Er werden ook een paar kritische opmerkingen richting Brinkman gemaakt en die vielen niet in goede orde. Hoor en wederhoor was het devies. Opvallend genoeg had daarbij voornamelijk de veroordeelaars op het oog. De vrijpleiters trof kennelijk geen blaam, maar die wisten ook niet meer dan de veroordeelaars.

Brinkman komt negatief in de krant en wat doet de goegemeente - op een enkeling na - hem meteen veroordelen. Hoor en wederhoor zou ik zeggen. Misschien was de barman wel een linkse neet die Brinkman al voor het gebeuren heeft getreiterd? En hem DAAROM niets meer wilde inschenken? Zou zo maar kunnen. Of de barman heeft een smerige opmerking tegen Brinkman gemaakt (en DAT wordt natuurlijk weggelaten uit het verhaal!) en heeft Brinkman daarom uitgehaald?
Hoe zou jij het vinden om veroordeeld te worden door een rechter als de tegenpartij zijn verhaal kan vertellen maar jij niet? Nou dan!

Ach en wee. Sommigen sexen in de fietskelders of anderen vullen hun zakken. Laten we eerst maar eens hoor en wederhoor toepassen. Dan kletsen we wel verder.




Begrip
De oorzaak van Brinkmans gedrag ligt bij de anderen. En er was begrip.


Zou het kunnen zijn dat de PVV-ers zo onderhand gaan bezwijken onder de druk van jarenlange stelselmatige bedreigingen, pesterijen, intimidaties, stigmatisering, laster en smaad?

Het is niet verstandig om dit te doen natuurlijk, maar dit soort dingen gebeuren en wie weet wat de barman hem voor de voeten heeft gegooid. Korreltje zout zou ik zeggen...

Probeer met het huidige kabinet waarin mensen zitten die naar eigen zeggen niet in vorm zijn, maar eens van de drank af te blijven.

Laten we het maar op een schoonheidsfoutje houden. Het is in ieder geval duidelijk dat Brinkman een echte Hollander is. Er zijn er velen oder ons die zoiets ook wel eens is overkomen. we hebben allemaal onzegoede en slechte dagen. Maar jammer dat Het Brinkman op deze plek overkomt.

"Wie zonder zonde is werpe de eerste steen". Deze uitspraak van Jezus zou prachtig van toepassing zijn op al die huichelaars die nu furieus op het gedrag van Hero reageren. We maken allemaal fouten, veel kleine en soms ook grote, maar als je politicus bent moet je jezelf er van bewust zijn dat je in een glazen huis leeft en dat er met maten gemeten wordt waar de personen die ze meten zichzelf niet aan houden.

Ook nu blijkt weer dat ook PVV-ers gewone mensen zijn. Zij staan onder extreem hoge druk door bedreigingen van tegenstanders en demonisering van de media.Soms heb je dan wel een borrel nodig!


Lof
Lof was er ook voor Brinkman.


Laat ik dit gelijk er achter aan zeggen: Die snelle openheid van zaken kom je niet vaak tegen. Het is juist die vorm van oprechtheid die ik mis in de politiek waar alles gewoonlijk onder het tapijt blijft. En drankje op komt vaker voor. In een bar ligt dat anders als achter het stuur! Mijn steun aan de pvv lijdt niets onder dit incident.

Hero Brinkman??? Een innemende persoonlijkheid mag je zeggen. En ook hier blijkt dat PVV ers gewoon mensen zijn. En mensen doen af en toe dingen die ze beter niet hadden kunnen doen. Dat je zelf in het openbaar je probleem erkent is al een sterk punt. Van mijn kant blijf ik onverminderd (kritisch)vertrouwen op de PVV.

Knap dat Brinkman toegeeft een drankprobleem te hebben. Het komt in elke laag van de bevolking voor maar wordt helaas niet onderkend en herkend. Meer mensen zouden openlijk uit moeten komen voor een tekortkoming. Het is goed dat Brinkman heeft besloten hier iets aan te doen. Dit zou een voorbeeld moeten zijn voor alle andere mensen met verslavingsproblemen.
Wat hem siert is dat hij het voorval niet ontkent, andere niet als schuldige aanwijst voor zijn gedrag en ook niet de zaak onder het tapijt schuift. Een dergelijke houding is onder politici uniek!

Goed dat Brinkman dit erkent, en excuses heeft aangeboden. In de andere partijen zitten genoeg figuren die het in moreel opzicht veel bonter hebben gemaakt dan Brinkman, en geen excuses maken voor hun wangedrag en gegraai. Het zal interessant zijn om de huichelachtige afkeurende reacties te zien van de PVV-bashers en hun vriendjes van de main stream media.

Zelfs met twee borrels op maakt Brinkman meer klaar dan het gehele kabinet zonder borrels. Het kabinet wacht tot volgend voorjaar voordat ze misschien IETS gaan doen. Ze kunnen beter naar huis gaan en een borrel pakken. (zelf betalen.)

Brinkman zegt, dat hij een drankprobleem heeft. Wel, Brinkman met drankprobleem is (functioneert) nog veel beter, dan alle andere (linkse) politici!
Demagogie.Ik heb toch liever te maken met iemand met een drankprobeem,die opkomt voor zijn land,dan iemand met een drankprobleem en intussen zijn land in de bekende politiek correcte uitverkoop doet,en de boel loopt te verraden.

Een onverwachte mededeling van een symphatisant van de PVV: PVV’ers zijn kennelijk geen mensen.
Jammer. Zal misbruikt worden tegen de PVV. Ik hoop van harte dat hij er iets aan doet én gewóón in de PVV blijft. Oók PVV'ers zijn net mensen.


Censuur
En dan nog de gebruikelijke censuur van Elsevier. Een reageerder was verbaasd dat zijn kritische opmerking over Brinkman was verwijderd: “Mag je hier enkel reageren als je elke actie van de PVV of een PVVér meer dan geweldig vind? Nooit gedacht dat censuur zo ver zou gaan in Nederland.”Ook die reactie werd uiteraard verwijderd, maar men zag over het hoofd dat een andere reageerder hem in zijn eigen reactie had aangehaald. Zo werd het duidelijk dat er weer (flink?) gestreept werd door Elsevier.De reageerder, die de verwijderde reactie had opgenomen, was onbedoeld grappig: “Als u wat beter oplette, dan kunt u lezen dat de heer Brinkman behoorlijk bekritiseerd wordt. En ik zou me maar meer druk maken over de linkse censuur, dan over welke censuur ook. Of bent u al zo ver heen met uw hersenspoeling? Zelfstandig denken valt ook niet mee.” Een aantal negatieve reacties over Brinkman werd verwijderd.
Iemand anders reageerde op zaterdag 26 september 2009 (00:19) dat zijn reacties waren verwijderd: “Alweer weggepoetst?? Tjonge wat een helden hier...” Deze reactie is dus inmiddels ook verdwenen.

De Roon (PVV) en de persoonlijke aanval (27/9)

“Wereldvreemde figuren.” Met deze kwalificatie van PVV’er Raymond de Roon konden de rechters, die de gevluchte topcrimineel Saban B. een week verlof gunde, het doen. Voordat De Roon in de Kamer terecht kwam, was hij officier van justitie in Zutphen en advocaat-generaal in Amsterdam. Hij kent dus de rechtspraktijk.
Analyse. Is hier sprake van een persoonlijke aanval? Ik heb nergens inhoudelijke argumenten van De Roon kunnen vinden waarom de rechters “wereldvreemde figuren” zijn. Zodra een kwalificatie als ‘wereldvreemde figuren’ het inhoudelijke argument vervangt, is er sprake van ad hominemargument.

Ritsema en de onjuiste vergelijking (26/9)

"De telkens weer oplaaiende collectieve woede over bankiers en bonussen bevalt me niet helemaal", aldus columniste Beatrijs Ritsema (Trouw, 26.9.09). "Deze rechtschapen boosheid over het egoïsme van bonusopstrijkende bankiers reduceert de kredietcrisis tot een simpel scenario van schurken en slachtoffers, terwijl het veel ingewikkelder ligt. Er was sprake van een systeem met absurde, zij het legale geld-uitleenconstructies waarbij niet alleen topmannen enorme revenuen vergaarden, maar ook iedereen die lager zat in deze hiërarchie er garen bij spon. Ook de starter op de woningmarkt met een scharminkelig salarisje zei ’ja’ tegen easy money."
In haar stuk haalt ze ook de fotografe Annie Leibovitz, die na haar vijftigste via ingewikkelde medische ingrepen nog drie kinderen kreeg. "Je kan met haar beroemdheid, haar patserige verbouwing in New York, haar miljoeneninkomen en miljoenenschuld zien als een toonbeeld van decadent egocentrisme, maar zij heeft zichzelf te gronde gericht doordat ze niet met geld kan omgaan. Uit haar werdegang spreekt alleen een ongelooflijke stupiditeit."
"Vergelijk Leibovitz met Microsoftbaas Bill Gates: vele malen rijker dan zij, maar zijn financiële zaakjes netjes op orde en tegelijk nummer 1 op de lijst van particulier filantropen. Niemand geeft zoveel geld weg aan goede doelen als Bill Gates. Wat niet wegneemt dat hij nog steeds onmetelijk rijk is. Is dat laatste iets verwijtbaars? Schrijft de ethiek voor dat hij alles weggeeft tot hij alleen nog maar een rijtjeshuis in een betere wijk kan bewonen? Nee, hij mag zelf beslissen hoe hij zijn zelf verdiende geld besteedt."
Analyse. Valt Ritsema niet een standpunt aan dat bijna niemand verkondigt (een stroman dus)? Is en was er veel commotie over de rijkdom en/of het uitgavenpatroon van Gates en Leibovitz? De commotie om de bonussen van de bankiers barstte pas in alle hevigheid los toen bleek dat de belastingbetaler de komende jaren fors moet inleveren omdat de overheid miljarden heeft uitgegeven om de banken overeind te houden. De commotie steeg nog meer toen bleek dat de bankiers nagenoeg op dezelfde voet verder gingen met het uitkeren van exorbitante bonussen, nadat ze miljardensubsidies van de overheid hadden geïncasseerd. Dat lag in 1997 toch echt anders, toen Kok de verrijkingscultuur onder bankiers aan de orde stelde. (Maar goed, ook mijn perceptie kan onjuist zijn. )
Bovendien maakt Ritsema zich schuldig aan een onjuiste vergelijking. Het verschil met de bankiers enerzijds en Gates/Leibovitz anderzijds, is dat de laatste hun vermogen vergaarden met deugdelijke of mooie producten. De bankiers daarentegen vergaarden hun bonussen met producten die volstrekt ondeugdelijk waren en die ze – in het meest gunstigste geval – niet begrepen. Die twee kun je niet op één lijn zetten.
Ondanks die mooie producten werd de onderneming van Gates, Microsoft, door de EU beboet vanwege haar werkwijze. Het Amerikaanse softwarebedrijf heeft sinds 2004 drie boetes van Brussel gekregen, met een totale waarde van euro 1,68 mrd. Microsoft moest van Brussel en van Kroes in het bijzonder, tegen redelijke voorwaarden technische informatie vrijgeven zodat andere bedrijven software voor servers konden ontwikkelen die werkt met Windows, het pc-besturingssysteem van Microsoft. Een kwestie van mededinging dus. De bankiers wordt en werd geen strobreed in de weg gelegd.
Ook Leibovitz werd hard afgerekend. Die kon verbouwen wat ze wilde, maar toen zij de rekeningen niet meer kon betalen, had zij een financieel probleem.

Volksrechter Paradijs over de rechters in de zaak-Baran (25/9)

De derde volksrechter in de zaak-Baran is Sjuul Paradijs, hoofdredacteur van de Telegraaf. In Pauw & Witteman (17.9.09) zette hij eerst advocate en senator Böhler op haar nummer: u leeft op een andere planeet. Böhler vond dat je eerst de feiten moet kennen, wil je ergens over kunnen oordelen. Paradijs had daar geen boodschap aan. De feiten waren duidelijk, althans voor hem: er loopt een monster vrij rond; zes rechters hebben hem verlof gegeven; Böhler vergat de rol van de slachtoffers; Nederland reageerde geshockt over de zaak en de zaak was volstrekt duidelijk.
Conclusie: de rechters waren dus fout.
Böhler wees erop dat hij het dossier niet kende.
Analyse. Paradijs moest het vooral hebben van persoonlijke aanvallen, aangedikt met een dikke saus van retoriek. Böhler leefde op een andere planeet en de rechters stonden niet met beide benen op de grond.
Verder ontdook Paradijs de bewijslast: de zaak was volstrekt duidelijk. Het punt van Böhler was nu juist dat niemand – op dat moment – alle relevante feiten kende.
De rol van de slachtoffers, die Böhler kennelijk zou vergeten, was helemaal niet aan de orde. Böhler stelde enkel dat je feiten moet kennen, wil je ergens een gefundeerd oordeel over kunnen geven.
Ook hier weer een mooi staaltje van retoriek. Net als Etty benadrukte hij dat je voorzichtig moet zijn met de kritiek op rechters, maar in dit geval.... Feitelijk is er sprake van een tegenspraak, maar door deze verpakking benadrukt Paradijs nog eens extra dat deze situatie - in zijn ogen - uitermate bizar is. Zijn kritiek zou minder sterk 'klinken' als hij van mening was dat de rechterlijke macht sowieso uit een stel klunzen bestaat.
(Inmiddels, 25 september, is er wat meer duidelijkheid over de zaak en zoals was te verwachten, is de zaak dus aanzienlijker complexer dan men op 17 september kon vermoeden.)

Volksrechter Etty over de rechters in de zaak-Baran (24/9)

Na volksrechter Gerlof Leistra heeft nu ook een andere, zelfbenoemde volksrechter, Elsbeth Etty, uitspraak gedaan in de zaak-Rechters inzake SaHan B. Het vonnis verscheen in het NRC. “De rechterlijke macht kan niet omgaan met kritiek. Het is blijkbaar te moeilijk fouten toe te geven”, oordeelde Etty. “Dit is niet alleen ernstig met het oog op de maatschappelijke geschoktheid over deze zaak, maar leidt ook tot een verdere ondergraving van het vertrouwen in de rechtsgang. Britta Böhler, advocate en Eerste Kamerlid namens GroenLinks, heeft bij Pauw & Witteman een poging gedaan de volkswoede te bezweren met rechtstatelijke argumenten. Ik ben voor dit type argumenten altijd vatbaar. Politiek, media en publieke opinie moeten niet op de stoel van de rechter gaan zitten. De rechter mag niet voorbij gaan aan de belangen van een verdachte. Ook dat spreekt vanzelf. Maar als Böhler op deze juiste grondslag tot de conclusie komt dat er geen feitelijke aanwijzing is dat de rechters die B. lieten lopen een fout hebben gemaakt of hebben zitten slapen, verklaart zij kritiek op de rechterlijke macht simpelweg buiten de orde. Dat draagt niet bij aan herstel van het geschokte vertrouwen.”
Analyse. De column wordt in een jasje van redelijkheid gestoken: Etty is naar eigen zeggen altijd vatbaar voor rechtstatelijke argumenten en staat achter de Böhlers poging om de volkswoede te bezweren. Maar wie goed kijkt, ziet dat het hier slechts om nieuwe kleren gaat.
Etty geeft het standpunt van Böhler in P&W maar half weer. De advocate benadrukt dat we de feiten in de zaak niet kennen en zolang we de feiten niet kennen, valt er ook geen adequaat oordeel te geven over deze kwestie. En op dit moment - 22 september - kennen we die feiten niet.

Bovendien verwart Etty een premisse in de argumentatie van Böhler met de conclusie in haar betoog. Etty schreef: “De rechter mag niet voorbij gaan aan de belangen van een verdachte. Ook dat spreekt vanzelf. Maar als Böhler op deze juiste grondslag tot de conclusie komt dat er geen feitelijke aanwijzing is dat de rechters die B. lieten lopen een fout hebben gemaakt of hebben zitten slapen, verklaart zij kritiek op de rechterlijke macht simpelweg buiten de orde.”
De conclusie van Böhler is dat we geen oordeel kunnen geven over de wijze waarop de rechters de belangen van alle partijen hebben behartigd. De premissen die leiden tot deze conclusie, zijn:
1. Een rechter moeten de belangen van alle partijen behartigen.
2. We kennen de feiten niet.
3. Er zijn geen feitelijke aanwijzing dat de rechters die B. lieten lopen een fout hebben gemaakt.

De volgende argumentatiefout betreft de conclusie van Etty, dat Böhler kritiek op de rechterlijke macht simpelweg buiten de orde verklaart. Böhler zegt enkel dat wie de feiten in deze zaak niet kent, ook geen oordeel kan geven over (de rechters in) deze zaak. Zij beweert niet dat je geen kritiek mag hebben op de rechterlijke macht als zodanig.

Etty vindt dat de rechters opening van zaken moeten geven over hun afweging. Nog afgezien van de empirische vraag of daarmee de “exploitanten van de volkswoede, de populisten, de politieke profiteurs” ook op andere gedachten kunnen worden gebracht, gaat het Böhler in deze zaak niet om de ‘motiveringsplicht’ van de rechters. Böhler zou - denk ik - kunnen instemmen met de eis dat de rechters hun afwegingen moeten motiveren, maar dat ondergraaft Böhlers stellingname voor geen millimeter. Dat is namelijk een andere discussie. Böhler gaat in op de vraag of je een oordeel kan vellen over een zaak waarvan je de feiten niet volledig kent; Etty heeft het over de morele verplichting van rechters om hun afweging publiekelijk te motiveren. Nogmaals, dat is een andere discussie.

Volksrechter Leistra over de rechters in de zaak-Baran (23/9)

Hirsch Ballin moet opstappen om zaak-Baran, meent Elsevier-columnist Gerlof Leistra. De minister moet opstappen vanwege de blunders die zijn gemaakt in de zaak-Baran. Deze zware jongen werd vorig jaar tot 7,5 jaar veroordeeld wegens vrouwenhandel, mishandeling en het aanzetten tot prostitutie. Het OM heeft bovendien nog een slordige 19 miljoen euro tegoed van hem en hij schijnt ook nog verdacht te zijn van moord.
Baran kreeg zeven dagen verlof om zijn gezin te bezoeken. Hij verwerkte tijdens zijn detentie een kind bij zijn vrouw en mocht op bezoek. Sindsdien is hij spoorloos. “Alle betrokken partijen hebben ernstig gefaald. Het ministerie van Justitie verzuimde het ressortparket in Arnhem te melden dat Baran tot ongewenst vreemdeling is verklaard en na zijn straf zou worden uitgezet.”, weet Leistra. Zo waren de drie advocaten-generaal van het OM onvoldoende op de hoogte van zijn dossier.
Ook de zes raadsheren die hem uiteindelijk verlof hebben gegeven, gaan niet vrijuit. Zij hadden zich beter in de zaak moeten verdiepen. Het was overduidelijk dat Saban Baran vluchtgevaarlijk was.
“De affaire roept nog meer vragen op”, stelt Leistra. “Waarom heeft de directeur van het Huis van Bewaring waar Baran zit niet aan de bel getrokken? Waarom kon de politie Baran tijdens zijn verlof niet beter in de gaten houden? Waarom geldt iemand die door de lagere rechter is veroordeeld nog steeds als preventief gehechte? Op de Antillen is een crimineel vanaf zijn veroordeling een gewone gedetineerde, ook al is de rechtsgang nog niet afgerond. Zo iemand heeft minder rechten dan een verdachte.”
Analyse. Leistra schrijft zijn stuk op 22 september, één dag voor dat minister Hirsch Ballin verantwoording zal gaan afleggen in de Kamer. Voor Leistra maakt het kennelijk niet uit wat de minister te melden heeft, want de conclusie staat bij voorbaat al vast: Hirsch Ballin moet sowieso opstappen.
Is Leistra dan zo goed op de hoogte van de zaak dat de tekst en uitleg van Hirsch Ballin geen informatie meer kan opleveren? De bronnen, waarop Leistra zich beroept, zijn uiterst summier. Een bevestiging van het OM dat Baran ontsnapt is, een bericht in het Parool dat Baran verlof kreeg om zijn gezin te bezoeken en een artikel in de Telegraaf. Leistra acht deze informatie voldoende om het aftreden van Hirsch Ballin eisen, zonder dat deze wordt gehoord.
Eén bron vindt Leistra niet vermeldenswaardig en dat was zijn eigen commentaar dat 's ochtends op 18 september verscheen. In dit stuk rept Leistra niet over de rol van het OM, maar spreekt enkel over blunderende rechters. “Niet minder dan zes raadsheren van het Gerechtshof in Arnhem zagen echter geen redenen om zijn verzoek af te wijzen. Een onbegrijpelijke beslissing.” Leistra is dus kennelijk op dat moment niet goed op de hoogte hoe de zaak werkelijk in elkaar zit, maar trekt vervolgens wel al conclusies over het handelen van rechters in forse bewoordingen (zoals “blunders”, “onvoorstelbare naïviteit”, “wereldvreemde types”).
De conclusie is dan ook dat Leistra de feiten niet kende en niet kent. Overigens vertelde de advocate van een van de slachtoffers van Baran op 17 september 's avond bij Pauw & Witteman dat ook zij niet precies wist hoe de zaak in elkaar zat.
De kritiek van Leistra op de rechterlijke macht is al met al niet meer dan een persoonlijke aanval.

Ellian over de democraat Wilders (22/9)

Ellian is niet echt gecharmeerd van Wilders’ kopvoddentaks. “Wilders dient het onderscheid tussen het publieke en private, statelijke en niet statelijke in acht te nemen. Want ook Wilders moet te allen tijde de liberale rechtsstaat verdedigen”, aldus Ellian (Elsevier, 21.9.09).
Maar waarom Wilders dat zou moeten doen, wordt niet duidelijk. Ellian lijkt per se te willen dat Wilders een democraat is. Ellian had Wilders ook fors terecht kunnen wijzen, maar hij weigert consequent Wilders op dit punt aan te vallen. Eerder jubelde hij bijvoorbeeld: “Fantastisch Geert! Je bent een echte democraat.”, maar ook Ellian zat in beetje in zijn maag met Wilders’ pleidooi voor een verbod van de Koran: “Dat (verbod) moet je intrekken. Niet omdat de Koran een fantastisch boek is, maar omdat je een goede democraat wilt zijn. En een democraat laat nooit een boek verbieden.”
Zo diende Wilders samen met zijn fractiegenoten de volgende motie in:
.
“De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende, dat Nederland wordt geteisterd door misdaad, wangedrag en straatterreur waar met name Marokkaanse allochtonen zich buitenge- woon vaak schuldig aan maken; constaterende, dat het kabinet hier nog steeds geen antwoord op heeft zoals ook blijkt uit het feit dat Marokkaanse straatterroristen een lampionnenoptocht voor kinderen ernstig kunnen verzieken;
verzoekt de regering er zorg voor te dragen dat:
A: meteen veel zwaardere gevangenisstraffen worden opgelegd aan raddraaiers;
B: ook aan de ouders van allochtone straatterroristen gevangenisstraf wordt gegeven wanneer hun minderjarige kinderen voor de tweede keer de fout in gaan;
C: volhardende allochtone straatterroristen, inclusief de ouders wanneer het om minderjarigen gaat, uit Nederland worden verwijderd en dat daarbij ook het Nederlanderschap in wordt getrokken wanneer sprake is van een meervoudige nationaliteit, en gaat over tot de orde van de dag. (31782, 19 november 2008)

Met deze motie wordt het gelijkheidsbeginsel terzijde geschoven. Alleen ouders van allochtone straatterroristen krijgen gevangenisstraf als hun kinderen voor de tweede keer de fout ingaan. Daarmee wordt een principe van de democratische rechtsstaat overboord gezet.
Maar Ellian schuift dit alles terzijde door misstapjes (die Wilders in de ogen van Ellian maakt) te vergoelijken of zelf te negeren.
De conclusie dat Wilders aan anti-democraat is, durft Ellian niet te trekken.

Schout en de onjuiste vergelijking (21/9)

Het Europees Parlement (EP) stemde september 2009 in met de herbenoeming van Barroso als voorzitter van de Europese Commissie. Adriaan Schout, hoogleraar en medewerker van Instituut Clingendael, meent dat Barroso een uitstekende voorzitter is (VK, 14.9.09). Barroso’s herbenoeming verliep niet vlot. Schout beschrijft de kritiek: zijn hele voorzitterschap verloopt eigenlijk al stroef; hij geldt als ambitieloos; hij schijnt alleen te luisteren naar de grote landen; het beleidsplan (dat hij van het parlement moest schrijven) werd weggezet als vaag en tandeloos.
Schout zet vraagtekens bij die kritiek: “Voordat geconcludeerd wordt dat het geharrewar duidt op Barroso's gebreken, moet bedacht worden dat zijn voorganger, Prodi, ook een moeilijk voorzitterschap had. Diens voorganger, Santer, heeft zelfs moeten aftreden. Er is iets dat de functie kennelijk behoorlijk compliceert. Wat voor capaciteiten heeft een voorzitter nodig, en heeft Barroso die?”
Elke voorzitter van de Europese Commissie zal worden geconfronteerd met een complex Europees krachtenveld. Een commissievoorzitter moet dat veld kunnen bespelen, aangezien de nationale ministers met hun politieke achterban en de verschillende fracties in het EP moeten instemmen met de commissievoorstellen.
Bovendien moet ook steun worden verkregen van lidstaten die niet altijd blij zijn met Europese inmenging. “Het verkrijgen van steun van vooral de grote landen kan moeilijk zijn. Cruciaal is tevens dat de interne markt zo ongeveer klaar is en elke verdere stap bevochten moet worden. De consensus dat Europese integratie goed is, bestaat niet meer.”
Met al deze obstakels moet een commissievoorzitter het Europese politieke spel beheersen, een perfecte timing hebben, soms met aplomb opereren, successen veelal aan anderen laten en vooral argumenten vinden waarmee iedereen kan instemmen.
Barroso is volgens Schout de juiste persoon om met dit complexe krachtenveld om te gaan. “Zijn ‘gebrek aan ambitie’ past bij het afgenomen Europees enthousiasme. Iemand met concrete Europese ambities zou vooral tegenstanders vinden. Toch heeft Barroso veel gepresteerd de afgelopen vijf jaar. Tegen de zin van Duitsland heeft hij energieliberalisering doorgevoerd en de samenwerking op justitie en binnenlandse zaken versterkt. Hij schroomde niet Frankrijk, Polen, Italië en Spanje onder druk te zetten vanwege hun protectionisme. De Commissie is voorzichtig doorgegaan met Turkije, waar landen als Duitsland op bevriezing aandrongen. Onder zijn invloed zijn gevoelige besluiten genomen, zoals de heroriëntaties van het Europese budget en het gemeenschappelijk landbouwbeleid.”
Barroso is pragmatisch ingesteld. Het gaat er vooral om hoe je doelen bereikt. Schout: “Het imago van saai, richtingloos en neigend naar de grote landen koestert hij misschien heimelijk. Intussen is de Commissie hervormd, heeft het EU-beleid verre van stilgestaan op grote onderwerpen en heeft de crisis niet geleid tot egoïstisch beleid van lidstaten zoals in de jaren '70 en '80.”
De conclusie van Schout is dan ook helder: aan Barroso’s capaciteiten om het Europese krachtenveld te bespelen, hoeft niemand te twijfelen.
Analyse. Op basis van de ontwikkelingen bij de twee voorgangers van Barroso concludeert Schout dat er iets is dat de functie van voorzitter behoorlijk compliceert. Schouts argumentatie lijkt me onjuist.
Ten eerste gaat de vergelijking niet op. Prodi, die van 1999 tot 2004 voorzitter was, lag met name onder vuur omdat hij zich te veel (of beter: voornamelijk) met Italië en de Italiaanse politiek bezighield. “Een ramp”, zei een anonieme ambassadeur later in de Financial Times. “De meest onsuccesvolle voorzitter die de Commissie ooit heeft gekend”, aldus Charles Grant, directeur van het Centre for European Reform in dezelfde krant. Hij hield zich vanuit Brussel veel te veel met de Italiaanse binnenlandse politiek bezig, stelde Hans-Gert Poettering, fractieleider van de Europese christen-democraten en conservatieven. (NRC, 19.11.2004).
Santer moest niet aftreden, maar hij hield de eer aan zichzelf. Maar toegegeven, dat was waarschijnlijk een kwestie van tijd. De parallel lijkt duidelijk: de commissie-Santer werd verweten de zaken te veel op hun beloop te hebben gelaten. Het was ‘reageren’ in plaats van ‘regeren’. Maar men dient niet te vergeten de Commissie-Delors een veelheid van nieuwe taken op zich nam zonder het ambtelijk apparaat daarbij aan te passen. Ook al stonden Delors en zijn Commissie in hoog aanzien, toch was er ook onvrede over Delors’ eigenmachtig optreden. Mede daarom gaf de Europese Raad na het vertrek van Delors de voorkeur aan de notoir zwakke Santer. Met andere woorden, de keuze voor een zwakke kandidaat was een bewuste keuze en Santers zwakke optreden was een logisch gevolg van een keuze voor een zwakke kandidaat. Schout benadrukt nu juist dat Barroso wel een en ander heeft bereikt en dat zijn imago niet juist is.
De tweede reden dat Schouts argumentatie niet correct is, heeft te maken met de overhaaste generalisatie. Twee voorgangers ‘mislukten’, dus er is iets dat de functie kennelijk behoorlijk compliceert.

Heertje en de retoriek (20/9)

“De hele luchthaven Twente die zou moeten verrijzen op een prachtig gebied in het hart van Twente is niet meer dan een speeltje van de wethouder van Enschede, E. Helder, die denkt langs deze aanvliegroute ergens burgemeester te worden”, aldus prof. Heertje (RTLz). “Ten koste van de leefbaarheid van de burgers in Twente. Op 60 kilometer afstand is in Munster in Duitsland al een luchthaven.”
Analyse. De zoveelste persoonlijke aanval, maar retorisch gezien wel een mooie beeldspraak: de luchthaven als aanvliegroute…

De poll van Elsevier (19/9)

"Wie is de winnaar van de Algemene Beschouwingen?", wilde Elsevier weten. Hieronder de stand nadat 1323 mensen hun stem hadden uitgebracht.
a. Het kabinet onder aanvoering van Balkenende: (6% - 81)
b. Pechtold met zijn stapel onderzoeken: (12% - 163)
c. Rutte met zijn motie van wantrouwen: (40% - 533)
d. Wilders met zijn kopvoddentaks (41% - 546)
Analyse. De alternatieven zijn niet neutraal geformuleerd. De connotatie van alternatief (b) 'stapel onderzoeken' is negatief voor degene die het debat niet heeft gevolgd. (Pechtold legde demonstrastief een stapel rapporten naast de interruptiemicrofoon.)
Aan Rutte wordt een neutraal gekenmerk gekoppeld; aan Wilders wordt iets gekoppeld waarmee hij het nieuws haalde; aan Pechtold wordt een symbolisch gebaar (de hoge stapel cijferrapporten) gekoppeld, maar bij zijn belangrijkste boodschap, het gebrek aan visie en inspiratie, komt daarmee niet voor het voetlicht.
De alternatieven zijn dan ook niet goed met elkaar te vergelijken. In alternatief (a) en (c) wordt verwezen naar de inhoud; in alternatief (b) naar een symbolische handeling en in alternatief (d) naar one-liner.
(Elders heb ik Elsevier pseudo-journalistiek verweten. Deze poll past prima bij dat beeld.)

De retoriek van Max Pam (18/9)

Geen Aristotoles, maar Plato (bij gebrek aan beter)

Volgens Ben Bernanke, de president van de Amerikaanse centrale bank, is de recessie in de Verenigde Staten ‘vermoedelijk voorbij’. En Pam jubelt er vrolijk op los in zijn column voor de Volkskrant.
Retorisch gezien is het een mooi stuk. De stijlfiguur van de repetitio (herhaling) wordt elegant toegepast en in Pams column ontstaat zelfs een cadans.
Eerst wordt Bernanke aangehaald met “geweldig nieuws, natuurlijk!”
Vervolgens worden “miesmacher Ferry Mingelen” en de sombere Nederlandse parlementariërs opgevoerd, gevolgd door “terwijl tegelijkertijd Ben Bernanke in de Verenigde Staten heeft verklaard dat de recessie voorbij is? De patiënt staat misschien nog wat wankel op de benen, maar het herstel gloort vrij snel aan de horizon.”
Daarna gaat Pam weer over op het thema van de “theologische houding van deze regering. Al direct bij het aantreden werd gesproken van het ‘VU-kabinet’ ” en de sombere gezichten in dit kabinet.
“Het is 2009 en volgens Bernanke is de recessie voorbij, maar dit VU-kabinet heeft plannen om tot 2018 miljarden te bezuinigen.”
Dan weer Nederland: “niet alleen vandaag, maar ook tot morgen en overmorgen, eigenlijk tot de Dag des Oordeels”, waarbij de ‘dag des oordeels’ treffend is gekozen vanwege de VU-associatie. Eerder verwijst hij in zijn stuk al naar de VU.
Hij eindigt zijn column weer met Bernanke: “ ‘Wat de toekomst ons ook brengen gaat’, zei Bernanke, ‘ik ben ervan overtuigd dat wij de problemen aankunnen.’ Dat is de spirit, wees optimistisch! Weg met al dat gereformeerde geweeklaag. Lang leve Ben Bernanke!”
Al met al een mooie overgang van Bernanke naar de Nederlandse regering en weer terug. In Pams column staan vijf van deze overgangen. En steeds herhaalt bij de boodschap van Bernanke na de beschrijving van één karakteristiek van de regering, waardoor de cadans ontstaat.

Pam ‘bewijst’ overigens met deze herhaling helemaal niets. Hij haalt enkel de kompaan van Greenspan, Bernanke dus, aan, die heel voorzichtig stelt dat de recessie vermoedelijk voorbij is en zelfs dat nog afzwakt met een “ik ben overtuigd”. Meer dan dat is er ook niet. Bovendien beschrijft Bernanke met zijn uitspraak niet de economie, maar maakt hij met zijn uitspraak economie.

Borst, persoonlijke aanval & contradictie (17/9)

In zijn NRC-column van 29 augustus vertelt Piet Borst dat hij in alle jaren dat hij zijn impopulaire standpunten over kwakzalverij naar voren had gebracht in aanwezigheid van een (joelend) publiek, hij nog nooit werd bekogeld met eieren of tomaten.
Borst had zich door de Universiteit van Amsterdam laten strikken om een voordracht over kwakzalverijbestrijding te houden bij de universiteitsdag. Zijn samenvatting werd afgedrukt in het programma van de universiteitsdag en prompt stroomden tal van brieven binnen. Sommigen zegden hun lidmaatschap van de Amsterdamse Universiteits Vereniging op en anderen eisten dat het College van Bestuur zijn voordracht zou verbieden. “De alternatieve genezers willen altijd dat wij met een open mind naar hun absurde behandelmethoden kijken, maar nu eisten zij censuur. Onder stress leert men zijn pappenheimers kennen.”
Na afloop van de voordracht was er maar één mevrouw die mij toevoegde dat het goed was dat ik met emeritaat ben gegaan, omdat de universiteit behoefte heeft aan nieuwe mensen, die openstaan voor frisse ideeën.
Analyse. De opmerking van de mevrouw is een persoonlijke aanval. Zij ging niet in op zijn betoog, maar gaf enkel aan dat Borst niet openstond voor frisse ideeën. Ook wijst Borst terecht op een contradictie. Enerzijds eisen de alternatieve genezers dat men met een open mind naar alternatieve methoden moet kijken, maar anderzijds eisten ze censuur door aan te dringen op een verbod van de lezing van Borst.

Verbrugge en de a-historische interpretatie (16/9)

Na ruim twee eeuwen van emancipatiebewegingen is de burger definitief bevrijd, stelt filosoof Ad Verbrugge in Trouw. “Is dat een zegen of een last? Die vrijheid heeft de moderne burger namelijk ook volledig op zichzelf teruggeworpen.”
De vraag naar het einde van democratie betreft volgens Verbrugge het mogelijke einde van een dergelijke politieke representatie. Geen onbelangrijke vraag dus.
De huidige situatie is het resultaat is van een eeuwenlange emancipatiebeweging van de moderne burger. Die zette in met de Franse Revolutie in 1789 en voltrok zich in vier fasen van ieder ongeveer zestig jaar (twee generaties).
Verbrugge: “Die bevrijdingsbeweging kent grofweg het volgende patroon. De jaren van 1789 tot 1848 stonden in het teken van de juridische bevrijding van de staatsburger en het ontstaan van de centralistische natiestaat. De tweede periode tot 1910 behelsde de politieke bevrijding van de bourgeois, de sociale bevrijding van de burgermassa en de opkomst van de nationalistische staat. Van 1919 tot 1968 waren het algemeen kiesrecht, de politieke en sociale bevrijding van de burgermassa en het ontstaan van de nationalistische volksstaat de belangrijkste ijkpunten. En van 1968 tot 2001 hebben we te maken met het einde van de burgercultuur, de bevrijding van het individu en het ontstaan van de postmoderne globalistische verzorgingstaat.”

Mijn bezwaar tegen zijn betoog is dat er een betrekkelijk willekeurig aantal ontwikkelingen uit hun historische context wordt gelicht en vervolgens selectief wordt ingezet om het betoog te onderbouwen.
Neem bijvoorbeeld Verbrugges bewering dat ervaringen van ontaarding en vervreemding in de eigen leefwereld ertoe leiden dat de burger de politiek ging wantrouwen en waarom in 2001, mede daardoor, Fortuyn opkwam. “Mensen voelen zich op verschillende manieren miskend en niet meer gerepresenteerd door bestuurders en instituties.”
Die constatering lijkt me onjuist. Uit een inventarisatie van de conclusies van onderzoek naar klachten over de politiek blijkt dat de burger altijd al ontevreden was. In 1994 klaagden burgers over de politiek die zij autistisch, onmachtig, banaal, stuurloos, ondoorzichtig en onbetrouwbaar vonden. In 1989 leefde het idee dat het parlement een schijnvertoning was. Vijf jaar eerder, in 1984, herkenden de burgers de Kamer steeds minder als hun vertegenwoordiger. In 1976 werd een grote kloof geconstateerd tussen politici en burgers. Eén jaar eerder, in 1975 bleek er sprake te zijn van slijtage van de grondslagen van de parlementaire democratie. In 1969 had het politieke bestel afgedaan.
In 1966/1967 was er sprake van maatschappelijk onbehagen en wantrouwen jegens de politiek. Een jaar eerder, in 1965, bleek 40 tot 60 procent van de Nederlandse bevolking politiek apathisch. Verbrugge ziet deze historische context niet en duidt de hedendaagse onvrede ten onrechte als een a-historisch fenomeen.

Die kritiek geldt ook de historische periodes die Verbrugge beschrijft. Hij ziet ’68 als een revolutie. In zijn boek ‘Unser Kampf 1968 – Ein irritierter Blick zurück’ (S. Fischer Verlag) schetst deDuitse historicus Götz Aly echter een heel ander beeld. De beweging, waar hij destijds deel van uitmaakte, was niet alleen anti-burgerlijk, maar ook totalitair en autoritair. Aly constateert zelfs een zekere parallel met het nationaal-socialisme. “Ook die beweging was antiburgerlijk, had totalitaire en autoritaire trekken, was geobsedeerd door geweld en behept met het vriend-vijanddenken.” Deze ex-68’er geeft enkele sterke voorbeelden van de overeenkomsten tussen de nazi-ideoloog Joseph Goebbels en studentenleider Rudi Dutschke: “Net als Dutschke riep Goebbels in 1929 de academische gemeenschap op tot revolutionair bewustzijn, tot agitatie en actie.” Met talloze voorbeelden laat Aly zien hoezeer de strategieën van Dutschkes studentenbond een kopie waren van die van de nationaal-socialistische studentenbeweging.
Terugkijkend op 1968 concludeert Götz dat de democratisering, liberalisering en emancipatie allemaal processen zijn geweest die volgens hem door de beweging van 1968 eerder zijn vertraagd dan versneld. “De wet die verbood dat hotels tweepersoonskamers aan ongehuwden verhuurden, werd door minister Heinemann afgeschaft. Tolerantie? Het was opnieuw Heinemann die homoseksualiteit uit het strafrecht haalde. Emancipatie? Oswald Kolle, die uitlegde dat de vrouw in de slaapkamer ook zo haar wensen had, was geen 68’er”, aldus Aly. “Zelfs de mensen in de DDR, waar toch waarlijk geen revolte heeft plaatsgevonden, waren vaak geëmancipeerder dan de mensen in de Bondsrepubliek.” Geen revolutie dus, maar een langzame evolutie, die in Duitsland eigenlijk losstond van de 68-beweging.

“De emancipatiebeweging die begon in 1789 komt in de fase na 1968 ten einde”, zo gaat Verbrugge verder. “Als de abstracte bevrijding van het individu kan zij het beginsel van zelfbeschikking niet verder meer radicaliseren. Er is zogezegd geen vooruit meer in termen van vrijheid. Dit is het einde van de ontwikkeling van de moderne burger. Het markeert tevens de overgang naar het postmoderne individu voor wie de eigen subjectieve beleving van de werkelijkheid centraal staat.”
Met evenveel gemak kan men stellen dat er juist vanaf ongeveer 1970 sprake is van voortgaande democratisering van de samenleving, en van het onderwijs, van toegenomen welvaart en mobiliteit. En – in dit verband wellicht nog belangrijker – ook de mondigheid neemt toe. Die ontwikkeling zie je terug in het taalgebruik. "Het ABN was tot 1970 de onbetwiste taalnorm, maar vanaf die periode komen er verschillende normen op. Wellicht is het aantal sprekers van het ABN vergeleken met 1950 niet eens erg afgenomen. Maar de zestig procent, die vroeger zweeg in het openbare leven, wordt hoorbaar. Die kun je nu ook dagelijks op tv horen, in de politiek, in de scholen en in de universiteiten”, aldus de taalhistoricus Van der Horst.  Democratisering, zo stelt hij verder, is steeds duidelijker hoorbaar. Ook in die zin is 1968 alles behalve een overgang naar het postmoderne individu (althans, dat is dan mijn interpretatie.

“In Nederland zijn het eigen geweten, de eigen wil, de eigen kring en andere uitingsvormen van subjectiviteit altijd zeer sterk aanwezig geweest. Daardoor vormt ons land niet alleen het begin van de moderniteit in de 17 eeuw (de staat als republiek, godsdienstvrijheid, Descartes/Spinoza, de beurs), maar brengt zij dit principe van de moderniteit ook radicaal ten einde.”
De staat als republiek is in de optiek van Verbrugge één van de indicatoren die hij opvoert als het begin van de moderniteit. Historisch gezien is die bewering uiterst discutabel. In feite was de opstand tegen Spanje juist een middeleeuwse reflex tegen de moderniteit. De Hollandse burgerij verzette zich fel tegen moderne opvattingen zoals die door de Franse jurist Jean Bodin werden beschreven. Dat daardoor rond 1590 de Republiek zou ontstaat, is niet zozeer een bewuste keuze, maar vloeide voort uit een reactie van de Statenvergadering op een mislukt centraliseringsstreven van de landsheer. Die reflex tegen de moderniteit zou gedurende het gehele bestaan van de Republiek blijven bestaan, dus tot 1795.

De aanduiding van historische perioden heeft bij Verbrugge dan ook iets arbitrairs. Zo duidt hij bijvoorbeeld de periode 1789-1848 als het ontstaan van de centralistische natiestaat. Dat geldt wellicht voor de Franse natie, maar dat proces is niet te duiden als een algemeen patroon. Soms was er eerst een natie en dan een staat en soms was er eerst een staat en dan een natie. De Franse natie, om bij dit voorbeeld te blijven, valt niet samen met de Franse staat. Die laatste is veel ouder. De Franse natie is ongeveer even jong als de Italiaanse natie. Het overgrote deel van de Franse boeren sprak voor 1870 geen Frans. Pas in de periode 1870-1914 werden die boeren ‘verfranst’. Voor Groot-Brittannië geldt hetzelfde.

Neem de bewering dat de nationale overheid – niet zelden onder druk van Europa – zich uit steeds meer maatschappelijke sectoren terugtrekt.
Niet zelden onder druk van Europa? Voorzover het Europese richtlijnen betreft is die invloed beperkt. Slechts 23% komt uit Brussel. Het lijkt erop dat de Europese wetgever het meest actief was in de periode 1980-1992. Zo is het aantal geldende Europese verordeningen van 1600 in 1986 gehalveerd tot 800 in 2002. Ook wordt de Europese wetgeving vanaf het midden van de jaren tachtig veel minder gedetailleerd en is er ook veel meer discretionaire ruimte gelaten voor de lidstaten bij de implementatie van regels. Het hoogtepunt van de Europese regelproductie ligt rond 1986/87. Vanaf dat jaar neemt de productie geleidelijk af. Vanaf 1998 daalt het aantal wetten zelfs scherp.

Door zijn selectief gebruik van bronnen en zijn a-historische interpretatie daarvan, berust de feitelijke onderbouwing van zijn betoog op bepaalde punten op drijfzand.

Heertje vs. Bovenberg (15/9)

Levensloop

Heertje, nooit te beroerd om iemand onbeschoft te bejegenen, begint zijn meest recente column (RTLz, 8.9.09) met een sneer richting Lans Bovenberg, hoogleraar economie aan de UvT: Bovenberg snapt niets van de levensloop. De Tilburgse econoom ontving in 2003 de Spinozapremie, de hoogste Nederlandse onderscheiding in de wetenschap. Met het geld hiervan zette hij het Netspar Instituut op dat onderzoek doet naar economische vraagstukken van vergrijzing.
Heertje heeft het niet op Bovenberg. “Onlangs gaf Bovenberg een interview aan de NRC, waarin hij duidelijk maakte zijn inspiratie te ontlenen aan het christendom. Als het aan hem ligt wordt het Nieuwe Testament met Jezus Christus als centrale figuur, maatgevend voor het handelen in het economisch leven en – ten onrechte - zelfs voor de beoefening van de economische wetenschap. ‘God geeft ons vrijheid en neemt daarom het risico van een economische crisis’, zo legt hij uit.” Het door Bovenberg opgeroepen beeld van devotie en godsvrucht staat volgens Heertje in schril contrast tot zijn dagelijkse praktijk. Enkele maanden geleden gaf de Tilburgse econoom een lezing over de levensloop van mensen. “Het ging uitsluitend over geld”, riep Heertje vol afgrijzen.
In het voetspoor van Bovenberg kwam er van de docenten van een school voor voortgezet onderwijs met een antwoord op de vraag “wat doen we met de oudjes”. Het antwoord luidde: “Deporteren naar een warm land en ze daar in een of ander verzorgingshuis neerzetten, omdat hier de kosten van de zorg de pan uitrijzen”. Heertje besluit zijn column met een opmerking, waar ik eerlijk geen chocola van kan bakken: “Hoewel de geschiedenis afschuwelijke voorbeelden oplevert van mensen, die op zondag in de kerk zich laten leiden door de Vader, de Zoon en de Heilige Geest om zich vervolgens door de week als hardvochtige massamoordenaars te ontpoppen, blijft het verklaren van Bovenberg’s gedrag lastig.” (De spelfout komt voor rekening van de man die van mening dat het onderwijs in Nederland naar de knoppen omdat leraren tegenwoordig niet meer kunnen spellen en rekenen, Heertje dus).
Analyse. Enerzijds verwijt Heertje Bovenberg een teveel theologie en vervolgens verwijt hij de Tilburgse econoom een teveel aan blikvernauwend monetarisme. “Dit gedrag is lastig te verklaren”, meent Heertje.
Maar Bovenberg pleit in het interview in het NRC nergens voor het Nieuwe Testament als maatgevend principe voor de economische wetenschap. De Tilburgse econoom ziet alleen geen contradictie is het geloof in God enerzijds en de economische wetenschap anderzijds. Maar dat is een heel andere problematiek. Nog los van de vraag of Heertje de ideeën van Bovenberg correct verwoordt, zit er niets merkwaardigs in het gedachtegoed van Bovenberg.

Ellian versus Halsema (14/9)

De strijd tussen goed en kwaad. Bomarzo

“Er zijn goede en foute Nederlanders”, merkt Ellian met enig cynisme op (Elsevier, 11.9.09). “De goede Nederlanders bepleiten in openbaarheid de zaken die ze eigenlijk verafschuwen. Daarom lazen we op deze site: ‘Femke Halsema heeft “moeite met de hoofddoek”.’ ”
Ellian meent een merkwaardige gedachtenkronkel te ontwaren in het hoofd van Halsema: “Ze kan 'niet wachten' totdat de vrouwen die er een dragen 'in vrijheid hun hoofddoek zullen afslingeren. Ik geloof niet dat welke god ook kledingeisen stelt. Dat zijn de mannen geweest die het geloof uitleggen. Ik zie het liefst elke vrouw in Nederland hoofddoekloos en volstrekt vrij.’ Wel zal ze altijd het recht van vrouwen die vrijwillig een hoofddoek willen dragen verdedigen. 'Ik zal hun rechten niet aantasten daarin.”
“Femke, de goede, nee de allerbeste Nederlander vindt dat onze samenleving agenten met een hoofddoek moet tolereren, respecteren en faciliteren. Tegelijkertijd vindt Femke dat hoofddoek een afschuwelijk fenomeen is. U zult Femke nu van een gebrek aan logisch vermogen beschuldigen. Maar dan bent u echt een foute Nederlander.”
Een dubbele moraal, meent Ellian. “Waarom? Omdat Femke handelt in overeenstemming met de cultuur van de goede Nederlander: zij maakt een onderscheid tussen wat ze denkt en wat ze doet; tussen hoe zij leeft en hoe de anderen moeten leven. De foute Nederlanders zeggen onmiddellijk wat ze denken. De kloof tussen denken en zeggen scheidt de goede Nederlander van de slechte.”
Kortom, een kwestie van politieke correctheid.
Analyse. Ellian doet het voorkomen dat Halsema iets heel vreemds zegt. Onjuist. Aan de hand van het onderscheid tussen de smalle en brede moraal kunnen we dit verduidelijken. De smalle moraal kan men omschrijven als het geheel van sociale en morele normen die de samenleving leefbaar en rechtvaardig houdt en waaraan allen zich hebben te houden. Het afwijzen van geweld tegen je medemens behoort bijvoorbeeld tot de smalle moraal. Daar tegenover staat de brede moraal: dat is het idee van het goede die elk voor zichzelf als persoonlijke leidraad in het leven erop na houdt.
Halsema heeft een visie die past bij de smalle moraal (iedereen mag in zijn privéleven een hoofddoek dragen) en een visie die voortvloeit uit de brede moraal (‘persoonlijk vind ik het dragen van een hoofddoek om bepaalde redenen niet wenselijk’). Die zijn niet strijdig.
Er zit een notie in die destijds ook door Voltaire werd verwoord in een brief uit 1770: “Monsieur l’Abbé, ik verafschuw alles wat u schrijft, maar ik zou mijn leven ervoor geven dat u het kunt blijven schrijven.” Het inhoudelijk oneens zijn impliceert niet dat je ook vindt dat iemand anders die mening niet mag hebben of uitdragen.
Waar het fout gaat, is iemand poogt zijn brede moraal dwingend probeert op te leggen.
(Filosofisch zitten er wel wat haken en ogen aan het onderscheid smalle moraal – brede moraal’, maar in dit verband zijn die niet zo relevant.)

Joost Eerdmans is dol op vrouwen (13/9)

Hof in Den Bosch

Joost Eerdmans, voormalig LPF-kamerlid, beleefde bijna zijn comeback als BN-er, maar verslikte zich in zijn poging de vox populi te verwoorden. Met zijn ‘vrouwen zijn te soft voor rechter’ sloeg hij net de verkeerde toon aan.
Sorgdrager, lid van de Raad van State, oud-minister van Justitie en voormalig rechter, merkte op dat in de periode waarin het percentage vrouwen in de rechterlijke macht toenam, ook het strafklimaat verhardde. “Vanaf de jaren tachtig van de vorige eeuw zijn de straffen in heel Europa strenger geworden, maar nergens is de toename van het aantal gedetineerden per 100 duizend inwoners zo snel gestegen als in Nederland. Ter vergelijking: in 1975 lag dat getal op ongeveer 35, nu op meer dan 130, waarbij ook bedacht moet worden dat de taakstraf als vervanging van de gevangenisstraf rond 1980 zijn intrede deed. In Duitsland is het aantal gedetineerden per 100 duizend inwoners ongeveer 95, in Frankrijk 85. (Ook daar kent men taakstraffen)” (Vk).
Eerdmans had dus wat uit te leggen en in de Volkskrant kreeg hij een herkansing. “Laat ik helder zijn: ik ben dol op vrouwen”, was de weinig hoopvolle introductie om zijn opmerking over softe vrouwelijke rechters te nuanceren. Bovendien wees Sorgdrager op een recent onderzoek in opdracht van de Raad voor de Rechtspraak (ik meen aan dat ze Wagenaars onderzoek bedoelde). Uit dat onderzoek bleek dat burgerpanels ongeveer op dezelfde manier straffen als professionele rechters.
Onder de cijfers die Sorgdrager aandroeg, kwam Eerdmans kennelijk niet uit. Was er empirisch bewijs voor zijn stelling dat vrouwen lichter straffen, vroeg Eerdmans aan zichzelf? “Nee”, gaf hij ruiterlijk toe. “Maar is het vreemd om te veronderstellen dat een vrouwelijke rechter minder aan vergelding denkt dan aan resocialisatie van de dader? Ik denk de (…) algemeen aanvaarde karaktereigenschappen van de vrouw haar oordeel over misdadigers en hoe die aangepakt moeten worden, milder zullen maken dan dat van een man.”
Wie barmhartig is voor de wolven, doet onrecht aan de schapen, voegde Eerdmans er aan toe.
“Ons strafklimaat is mild. Dat vindt – waar het om geweldsmisdrijven gaat – 99 procent van de bevolking (SCP 2004), waaronder ikzelf. Uit 246 door mij onderzochte enkelvoudige moord- en doodslagzaken bleek in 2005 dat een moordenaar in Nederland gemiddeld 6 jaar in de gevangenis zit en een doodslagpleger gemiddeld 3,3 jaar.
Het CBS meldde onlangs dat de geweldscriminaliteit sinds 2002 aan het stijgen is. “Dit komt heus niet allemaal door vrouwen, maar met de feminisering van onze rechtspraak wordt ons strafklimaat zeker niet strenger.”
Analyse. Is de door Eerdmans zelf uitgevoerde rehabilitatie geslaagd? Ik vrees van niet. Als Sorgdragers cijfers kloppen, dan is het strafklimaat onmiskenbaar harder geworden. Eerdmans geeft op zijn beurt toe dat er voor zijn stelling (vrouwen straffen softer) geen empirisch bewijs is. Maar die bekentenis is niet zo ruimhartig als ze in eerste instantie lijkt: er is namelijk wel degelijk empirisch bewijs voor de stelling dat het strafklimaat harder is geworden.*
Eerdmans’ verdediging is merkwaardig: hij vindt zijn veronderstelling dat vrouwelijke rechters softer straffen, niet vreemd. Feitelijk zegt hij dat zijn vooroordeel in dit verband redelijk is. Maar op het moment dat het voor Eerdmans betrekkelijk eenvoudig is om zijn (voor)oordeel te onderzoeken en dat nalaat, is het, anders dan Eerdmans meent, wel degelijk vreemd.
*) Dat blijkt onder meer uit het feit dat de helft van alle tbs’ers de afgelopen paar jaar is veroordeeld. Uit ander onderzoek blijkt dat de stijging van de jeugdcriminaliteit de afgelopen 25 jaar slechts voor 1 procent wordt veroorzaakt door een feitelijke toename van criminaliteit, De rest van de stijging heeft te maken met een toegenomen aangiftebereidheid van de burgers (25%), en door toegenomen en efficiëntere registratie door de politie zelf (75%).

Meulenbelt over Ellian (12/9)

“Als Ellian zonder enig bewijs andere mensen voor antisemiet uit mag maken, mag ik dan op deze plek zeggen dat hij een ziek en vunzig brein heeft?” vraagt SP-Senator Anja Meulenbelt zich af op haar blog (20/8).
M.i. doet Meulenbelt dan precies hetzelfde als Ellian. Maar los daarvan impliceert de retorische vraag dat je iemand, die je ‘ziek’ en ‘vunzig’ noemt, niet meer als redelijk wezen hoeft aan te spreken. En daarmee wordt de deur wagenwijd opengezet voor allerlei mogelijke gedragingen.
Slechts in beperkte gevallen (bijvoorbeeld als iemand waanideeën heeft) is het zinloos om met iemand een discussie aan te gaan over ‘feiten’. Maar zoiets kun je niet beoordelen op basis van een aantal columns.
(Ik hoop over een aantal jaren mijn boek over de persoonlijke aanval te publiceren, maar voorlopig verwijs ik naar Waltons ‘Ad Hominem Arguments (1998, Alabama University Press). Hier bijna volledig te lezen.)

Ellian over de lafheid van Ramadan (11/9)

Ramadan is in de ogen van Ellian laf. “Ik was de persoon die hem van samenwerking met Teheran beschuldigde. Waarom zwijgt hij hier? Daarvoor is een technische reden: zodra hij mijn naam zou noemen, kan hij zichzelf niet meer als de grootste Iran-kenner presenteren. De prins denkt dat ook de lezers van NRC Handelsblad gek zijn.”
Analyse. Volgens Ellian heeft Ramadan dus een verborgen motief. Het gaat om het beschermen van zijn status. En dat is dus kennelijk laf.
Tja.
Ik moet zeggen dat ik bij Ellian steeds vaker het spoor bijster raak.

Fresco en het verzinnen van een standpunt (10/9)

Professor Fresco meent dat “de constructie van de leerstoel van Ramadan verklaart waarom de universiteit niet anders kon dan hem ontslaan, aangezien er na zijn ontslag door Rotterdam geen geld meer was. (NRC, 1/9).
Analyse. Fresco verzint hier een standpunt. Punt is namelijk dat de universiteit zelf dit argument niet naar voren bracht. Ramadan werd ontslagen omdat hij indirect voor een fout regiem werkte.
Op 21 augustus 2009 stuurde het College van Bestuur een intern communiqué rond om opheldering te geven over Tariq Ramadans ontslag. In het Erasmusmagazine wordt een samenvatting gegeven. “De reden van ontslag is dat de filosoof Tariq Ramadan blijk gaf door te gaan bij Press Tv. Daar fungeert hij als tv-host bij het programma Islam & Life. De universiteit bood hem nog een mogelijkheid om aan de Rotterdamse universiteit werkzaam te blijven als gasthoogleraar, wanneer hij ‘per direct’ zou stoppen bij de zender. Daar ging Ramadan tot nu toe niet op in. Het CvB vindt dat Ramadan er controversiële meningen op na mag houden en stimuleert dat naar eigen zeggen ook. Maar werken voor een tv-zender die gefinancierd wordt door de Iraanse regering gaat de universiteit een stap te ver. Het CvB: “De regering gebruikt buitenproportioneel geweld tegen haar burgers waaronder studenten. Zij gebruikt de tv-zender om dit geweld te rechtvaardigen onder andere door in uitzendingen het woord ‘demonstranten’ te vervangen door ‘relschoppers’.”
Over de financiële kant van de zaak werd niet gezegd.

Van Dijkhuizen vs. Brouwer (9/9)

Jan Frans Van Dijkhuizen, verbonden aan Leidse universiteit, reageerde in De Groene Amsterdammer (28/9) op een stuk van redacteur Aart Brouwer. Die citeerde een rapport uit 2005 van de door de Britse overheid in het leven geroepen werkgroep ‘Preventing Extremism Together’. Tariq Ramadan was lid van één van de zeven subwerkgroepen. “In dat rapport zou staan dat ‘moslims de belangrijkste slachtoffers van de [Londense] aanslagen’ waren. Inderdaad geen handige opmerking – het staat alleen nergens in het bewuste rapport.” Van Dijkhuizen had dat rapport ook gelezen en stelde dat er slechts één opmerking in voorkwam “die in de verte iets weg heeft van wat Brouwer aanhaalt. Het rapport wijst op ‘the role of the Muslim community in the promotion of national security’ als een aandachtspunt voor overheidsbeleid. Als argument daarvoor wordt aangevoerd datMuslims are disproportionately impacted by terrorist atrocities in multiple ways:• as victims of the atrocities (more than 10% of the innocent victims of 7/7 were Muslims) • as the target of any resulting backlash • as the victims of excesses of law and order provisions and agencies following the atrocities (Yusuf Islam et al, ‘Preventing Extremism Together’ Working Groups, August – October 2005, p. 75,). Dit is toch echt iets heel anders dan zeggen dat moslims ‘de belangrijkste slachtoffers’ van de aanslagen waren: er staat dat moslims in onevenredige mate te maken hebben met de (indirecte) gevolgen van die aanslagen, en daar worden argumenten voor aangevoerd. Verzint Brouwer citaten, leest hij slecht, heb ik iets in het rapport over het hoofd gezien, of citeert hij uit een ander rapport van pet?”
Van Dijkhuizen merkte vervolgens op dat Brouwers beschuldiging ook werden geuit op een niet door objectiviteit uitblinkende website, de ‘Militant Islam Monitor’. “Op deze site vinden we de suggestie dat ‘Islamists in working group blame UK for 7/7 say Muslims are the real victims’. Deze aantijging wordt slechts vaaglijk onderbouwd met een verwijzing naar ‘page 2 of the html of the document’. Wat er ook in het rapport staat, op die pagina wordt in elk geval niet gezegd dat moslims de ‘echte slachtoffers’ van de aanslagen zijn.”Van Dijkuizen fileert verder: “Dat Brouwer zich op deze site baseert, eerder dan op het rapport zelf, is voorstelbaar in het licht van zijn bewering dat ‘de eerste publieksactie’ van pet een voorstel was om de herdenking van de holocaust af te schaffen omdat deze ‘kwetsend voor moslims’ zou zijn. Hij heeft dit zo te zien gelezen op een opnieuw niet bijster onpartijdige website, ‘Sheik Yer’mami / Winds of Jihad’ . Zowel Brouwers eigen formulering als het ‘citaat’ uit het voorstel is letterlijk van deze site overgenomen. De site boekstaaft de beschuldiging niet en geeft geen bron voor het ‘citaat’. Heeft Brouwer naast deze gekleurde, derdehands informatie nog andere bronnen? Eén anti-islamsite is toch wat magertjes voor een dergelijk ernstige beschuldiging. Is hij misschien in de war met de Muslim Council of Britain, die inderdaad Holocaust Memorial Day op een bepaald moment heeft geboycot? Het rapport van pet laat eerder een oecumenische houding ten aanzien van het jodendom zien.Het kan natuurlijk zo zijn dat Brouwer toch allerlei onberispelijke bronnen achter de hand heeft. Op Brouwers verdere betoog valt echter ook het nodige af te dingen. Zo erkent hij weliswaar dat Caroline Fourest in haar boek Frère Tariq overdrijft, maar kennelijk doet dat er niet echt toe. Hoe erg overdrijft zij precies, en waarom doet ze dat? Wat is haar politieke agenda? Het komt allemaal nogal selectief over, en selectieve argumentatie is er al meer dan genoeg in de Ramadan-affaire. En wat moeten we met een insinuerend zinnetje als: ‘Het probleem met Tariq Ramadan is dat hij een islamitisch theoloog is, een schriftgeleerde met alle bekrompen opvattingen van dien’? Kennelijk is een islamitisch theoloog al bij voorbaat van de discussie uitgesloten. Wie was er nou een slechte bruggenbouwer?”
Analyse. Er valt strikt argumentatief niets af te dingen op de kritiek van Van Dijkhuizen. En nauwelijks iets aan toe te voegen.
In de media kan ik helemaal niet terug vinden over de bewering dat de werkgroep PET de afschaffing van herdenking van de holocaust wenste. Gauke, een Brits conservatief parlementslid, legde in een kamerdebat evenmin een relatie tussen PET en het voorstel om de holocaust af te schaffen. Hij had het over de ‘Muslim Council of Britain’.
Bolkestein verwees i.v.m. een soortgelijke bewering naar een artikel van Toby Helm, maar ook deze journalist had het in zijn artikel in de Telegraph (13.9.05) over de Muslim Council of Britain. Dus ook Helm verwees niet naar de werkgroep PET of Ramadan.

Ellian en evidente onjuistheden van Ramadan (8/9)

Tariq Ramadan was dus verontwaardigd over zijn ontslag door de gemeente Rotterdam en de Erasmusuniversiteit. Ramadan: “Het college is gewoon bang voor Geert Wilders. Door mij te ontslaan probeert het van de islam af te komen.”
Ellian zet daar vraagtekens bij: “Zo weet elk konijn dat Wilders niks te maken heeft met deze zaak.” Ellian wil weten waarom Ramdan met dit soort evidente onjuistheden komt.
Analyse. De term ‘evidente onjuistheden’ is in dit verband interessant. Retorisch gezien kan de auteur daarmee proberen de bewijslast te ontlopen. Het is immers evident onjuist en 'evidenties' behoeven geen nadere toelichting.
De vraag is dan hoe evident onjuist de bewering van Ramadan is. Eén indicatie is de stelling van Van der List. Deze redacteur van Elsevier moet niets van Ramadan hebben en stemt - onder meer - in met Ellians kritiek op Ramadan. Behalve op één punt, namelijk dat Ramadan wel gelijk heeft als hij (Ramadan) zegt, dat de “verandering van het politieke klimaat heeft bijgedragen aan zijn ondergang. Geert Wilders en geestverwanten oefenen zeker invloed uit op de heersende opvattingen. En dat is wat Ramadan heeft bedoeld.”
Ellian presenteert zijn standpunt als een vanzelfsprekendheid, maar zelfs voor een criticus van Ramadan, Van der List, is dat standpunt niet vanzelfsprekend.

Entzinger vs. De Mul (7/9)

Jos de Mul, die als hoogleraar filosofie aan de EUR is verbonden, heeft gemengde gevoelens over het ontslag van Tariq Ramadan. De laatste had volgens de Mul zijn medewerking aan Press TV moeten heroverwegen op het moment dat het Iraanse regime op een zeer gewelddadige wijze reageerde op de massale protesten tegen de verkiezingsfraude.
Maar het ontslag van Ramadan getuigt volgens De Mul van het meten met twee maten. De Mul: “De stad Rotterdam en de Erasmus Universiteit onderhouden zelf nauwe contacten met Shanghai. Op werkbezoek laat het College van Bestuur zich daar graag fêteren. Maar net als Iran worden ook in China de mensenrechten niet zo nauw genomen. Maar dat heeft bij mijn weten nog niet geleid tot een heroverweging van de samenwerking”, aldus De Mul. "Daarmee wil ik niet zeggen dat je nooit en te nimmer een samenwerking met een onderdrukkend regime zou moeten aangaan. Ik denk dat je met een kritische dialoog en de ondersteuning van democratische tendensen in zo’n land vaak meer kunt bereiken dan met een boycot. Maar je begeeft je dan wel onvermijdelijk in een grijs gebied waar eenvoudige zwart-witschema’s niet werken.” (Erasmusmagazine, 27/8).
Het CvB van de EUR viel met name over Ramadans medewerking aan het programma Press.TV. In dat programma “maakt, dat geven ook zijn critici toe, bedrijft hij op geen enkele wijze propaganda voor het Iraanse regime. Je kunt zijn keuze bekritiseren, maar om hem daarvoor op staande voet te ontslaan, vind ik bijzonder overtrokken. Die reactie lijkt meer te zijn gemotiveerd door angst voor Wilders en andere populisten dan door de zaak zelf”, aldus De Mul. Hij heeft weinig affiniteit heeft met de orthodoxe denkbeelden van Ramadan, maar hij wijst er ook op dat hij een belangrijk rolmodel is voor veel jonge moslimstudenten. “Hij houdt hen voor dat islam en democratie elkaar niet uitsluiten en roept hen op te integreren in de westerse samenleving. Ik denk niet dat je de democratie een dienst bewijst door zo iemand de deur te wijzen.”
Entzinger, hoogleraar migratie- en integratiestudies aan de EUR, is het wel eens met het ontslag van Ramadans: “Ik heb het tv-programma gezien, inhoudelijk kabbelt het rustig voort, dat is het probleem niet.” Het gaat volgens Entzinger om de symbolische waarde: “Een islamitisch discussieprogramma is essentieel voor een islamitisch regime. Via Press TV legitimeren hij en de gasten in zijn programma het Iraanse regime wel degelijk.’ Entzingers protesterende collega’s maken regelmatig de vergelijking met China: moet de samenwerking met Chinese universiteiten nu dan óók worden opgeschort wegens de schending van de mensenrechten?” (Groene, 2/9).
Die vergelijking deugt volgens Entzinger niet: “De vraag is: stel dat een collega op de Chinese televisie een positief programma over de Chinese mensenrechtensituatie presenteert, wil ik dan nog met diegene samenwerken? Ik liever niet.”
Analyse. Welke collega’s Entzinger precies op het oog had, weet ik niet. Feit is dat zijn Rotterdamse collega De Mul ook de vergelijking met China maakte. Een onjuiste vergelijking, meent Entzinger. Zijn argument is verwoord in de retorische vraag: “De vraag is: stel dat een collega op de Chinese televisie een positief programma over de Chinese mensenrechtensituatie presenteert, wil ik dan nog met diegene samenwerken? Ik liever niet.”
Op die herformulering is het een en ander af te dingen. Ten eerste maakte Ramadan geen positief programma over de Iraanse mensenrechtensituatie. In de discussie komt voortdurend terug dat Ramadans neutrale presentatie (over geloofszaken) in dat programma indirect een vorm van (verkapte) propaganda is.
Ten tweede gaat het niet over de vraag of je met iemand wilt samenwerken als hij een programma voor de Chinese of Iraanse staatstelevisie maakt. Het gaat om de vraag of het CvB niet met tweede maten meet als ze iemand ontslaat die indirect werkt voor een regiem dat mensenrechten schendt, terwijl het CvB zelf samenwerkt met een regiem dat eveneens mensenrechten schendt.
Kortom, Entzinger creëert een stroman en valt die vervolgens aan.

Fresco vs. Peters (6/9)

Professor Fresco gaat in haar NRC-column (1/9) ook in op de affaire-Ramadan: “Waarom neemt de Erasmus Universiteit iemand in dienst die vlak daarvoor juist níét benoemd werd als hoogleraar door de Universiteit Leiden vanwege de controverses rondom zijn persoon? (…)
Analyse. Hoogleraar Ruud Peters merkt op dat Fresco een loopje neemt met een feit, namelijk waar het de beoogde leerstoel in Leiden betreft. “Dat u geen grote sympathie hebt voor Tariq Ramadan ontslaat u nog niet van de plicht zorgvuldig om te gaan met de feiten. Dat Ramadan de leerstoel Islam in Europa aan de Universiteit van Leiden niet gekregen heeft komt omdat hij uiteindelijk een aanbod uit Oxford aanvaard heeft en niet vanwege de “controverses rond zijn persoon” zoals u schrijft. Ik zat in de benoemingscommissie en heb dit van nabij meegemaakt. Ik vond het heel vervelend dat u deze onjuistheid in uw column vermeldt want zoiets gaat een eigen leven leiden in de media.”
De reactie van Peters is volstrekt terecht: Fresco verzint een standpunt.
Dat levert een wat wonderlijke reactie op van een reageerder: “In plaats van verstoord te reageren op een mineure vermeende onjuistheid in de column had u beter kunnen ingaan op de meer relevante vraag op grond van welke wetenschappelijke merites u destijds voorgesteld heeft Tariq Ramadan te benoemen.” Een vermeende onjuistheid? Peters zat nota bene in de benoemingscommissie.

Ellian vs. Ramadan (5/9)

Ramadan is “ontslagen door een moslim en die heet Ahmed Aboutaleb”, aldus Ellian (Elsevier).
Een aardige retorische truc: de ene moslim ontslaat de andere moslim. Gemakshalve gaat de jurist Ellian er aan voorbij dat een burgemeester niet in zijn eentje de stad bestuurt. Maar, toegegeven, deze vertekening bekt wel lekker.

Boone vs. Teeven (4/9)

Jan Boone schold onlangs Plooij, officier van justitie, uit. In het NRC Weekblad mocht de bepaald niet fijnbesnaarde advocaat er nog een schepje bovenop doen (29/8-4/9). Onder andere over Fred Teeven. Die is geen voorstander van een verbod op het afluisteren van telefoonnummers van advocaten, want - zo meent Teeven - anders kunnen de cliënten van deze advocaten op de niet-afgetapte lijnen van hun raadsman hun zaakjes regelen.
Boone: “Die man – OM-er, niet vergeten – is altijd al kierewiet geweest, maar afgezien daarvan: niets is risicoloos.”
Analyse. Kierewiet? Dat is in dit verband een volstrekt overbodige kwalificatie.

Ellian en het verzinnen van een feit (3/9)

“De geestverwanten van links en van gelovige moslims worden nooit bedreigd”, weet de Leidse hoogleraar Sociale Cohesie Ellian te melden (Elsevier, 2.9.09).
Onjuist, want nog geen jaar geleden werd Femke Halsema (GL) bedreigd. Ongeveer tegelijkertijd veroordeelde de Amsterdamse politierechter de 56-jarige Adriaan H. uit Gorinchem voor het beledigen en bedreigen van burgemeester Job Cohen (PvdA). Hij kreeg 500 euro boete. Rosenmöller (GL) en Melkert (PvdA) kregen kogelbrieven (Vk, 20 juli 2002 ). Van Heemst (PvdA), Marijnissen (SP), Dijsselbloem (PvdA) werden bedreigd per email (BD, 21.1.2006). En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Spreekt voor zich.

Zoekplaatje (2/9)

Bill O'Reilly, een Amerikaanse politiek commentator, gaat in discussie met een activiste op You Tube.
Analyse. O'Reilly maakt zich schuldig aan:
1. De persoonlijke aanval ("you are a lunatic...")
2. Argumentum ad populum ("all of the American people...")
3. Stroman ("you think you have an obligation to schout down congresspeople...") ("you think that all the congresspeople are corrupt" (i.p.v. medeplichting).

Zoektermen augustus 2009 (1/9)

Vraag: wat hebben zoektermen als ‘www.liefdevol beffen.nl’, ‘pijpen en beffen tijdens de ramadan’, ‘bruurs sex tube’, ‘zelfbevredigings manieren’, ‘voorbeelden pornoficatie’, ‘seks met kim hofland’ en ‘mannen hebben sex met dieren’ met elkaar gemeen?

Antwoord: die leiden allemaal naar de site http://www.drogredenen.nl/ (al zou ik niet weten waarom).