100 hoogleraren & de goede zaak (29.4.10)

“De intensieve veehouderij moet worden gesaneerd en omgevormd tot een dier-, mens- en milieuvriendelijk systeem dat tegemoetkomt aan de natuur en behoeftes van alle levende wezens.” Dit is de boodschap van meer dan honderd hoogleraren. In een artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad (28 april 2010).
In het manifest stellen de hoogleraren: “De Nederlandse verantwoordelijkheid is zeer groot gelet op de omvang van onze veeindustrie. Nederland is het meest veedichte land ter wereld en het tweede exportland ter wereld van dierlijke eiwitten. Nederland exporteert 75% van zijn dierlijke eiwitten tegen afbraakprijzen waarin de maatschappelijke kosten niet verdisconteerd zijn.”
Ze houden een pleidooi voor een radicaal andere koers. “Wij, wetenschappers uit uiteenlopende disciplines, verbonden aan Nederlandse universiteiten als (emeritus) hoogleraar, zijn van mening dat de intensieve veehouderij moet worden gesaneerd en omgevormd tot een dier-, mens- en milieuvriendelijk systeem dat tegemoetkomt aan de natuur en behoeftes van alle levende wezens.”
De veehouderij, zo stellen zij, is in Europa verworden tot een beschamende vee-industrie. Meer dan honderd hoogleraren ondertekenden het manifest, dat te vinden is op de website duurzameveeteelt.nl.
Analyse. Het manifest is in de eerste plaats een moreel appel. Dat roept meteen de vraag op of een hoogleraarschap impliceert dat de betreffende wetenschapper ook een morele expertise heeft. Er is echter niets dat daar op wijst. Een specialisme in de sociale psychologie betekent niet dat de morele standpunten van de specialist beter zijn. Hier is dan ook sprake van een autoriteitsdrogreden.