Poch, Witteman, Knoop en de maximaal redelijke strategie (26.1.2011)

Oud-Transaviapiloot Julio Poch wordt ervan beschuldigd betrokken te zijn bij de zogenaamde “dodenvluchten”. Hij zou vliegtuigen hebben bestuurd van waaruit honderden gevangenen naar beneden zijn gegooid. Deze moorden vonden plaats onder het regime van de Argentijnse dictator Jorge Videla in de jaren 80 van de vorige eeuw.

Transaviapiloten Reijnoudt Brouwer en Weert waren zeven jaar geleden op Bali, waar ze Poch spraken over het regime van Jorge Videla. Poch zou gezegd hebben: “We threw them in the sea.” Volgens Witteman is ‘we’ de crew van het vliegtuig, maar volgens Knoops kan ‘we’ ook in de overdrachtelijke zin zijn bedoeld.

Wat te denken van deze twee interpretaties? Als je de maximaal redelijke strategie als uitgangspunt neemt, dan dien je uit te gaan van de interpretatie van Knoops. ‘We’ staat dan niet voor de crew, maar de Argentijnen. Als we zeggen dat we in 1988 het wereldkampioeschap hebben gewonnen, dan bedoelen we niet ‘ik en mijn medespeler’, maar het Nederlands elftal, dat in 1988 speelde.

Een dergelijk uitgangspunt doet ook recht aan de onschuldpresumptie.