Kinneging vs. Drayer (1.2.2011)

Het feminisme beweegt zich van het gelijkheidsdenken richting het differentiedenken. Prof. Kinneging vindt het gelijkheidsfeminisme achterhaald, maar journaliste Drayer vindt dat de differentiefeministen de vrouwenzaak verkwanselen omdat ze zich voegen naar wat Kinneging 'de vrouwelijke natuur' noemt. In Trouw (Letter& Geest, 29.1.2011) discussiëren ze over ‘de schade van het feminisme’. Hieronder een deel van die discussie:

Kinneging: ,,De differentiedenkers zijn interessanter."

Drayer: ,,Natuurlijk, die komen jou veel beter te pas, dat begrijp ik."

Kinneging: ,,Dat is een verdachtmaking. Ik heb het over feiten."

Drayer: ,,O ja, natuurlijk."

Kinneging: ,,Ik maakt jou ook niet verdacht."

Drayer: ,,Nee, je vindt me een mastodont, maar je doet niet aan verdachtmakingen mee."

Kinneging: ,,Ik denk dat Elma geïndoctrineerd is door de jaren zeventig."

Drayer: ,,Andreas ziet zichzelf als een zelfstandig denker. Autonoom. Ik ben enorm beïnvloed door de tijdgeest."

Kinneging: ,,Dat vind ik echt." Hij betitelt Drayers streven in een tijd 'waarin de wetenschap inmiddels verder is' als een 'achterhoedegevecht'. Typisch voor de hoofdstad, waar Drayer woont. Kinneging: ,,Daar heb ik vaak bij lezingen het gevoel dat ik veertig jaar terug in de tijd ga. In de rest van het land heerst een andere atmosfeer. Als in Amsterdam kom, denk ik: Hé, dat ken ik van vroeger. En het bestaat nog stééds!"

Analyse. Zowel Kinneging als Drayer bezondigen zich aan een persoonlijke aanval. Kinneging is volgens Drayer alleen maar gecharmeerd van de differentiedenkers, omdat die theorie hem beter uitkomt; Drayer is in de ogen van Kinneging “geïndoctrineerd door de jaren zeventig”. Op deze wijze hoef je elkaars argumenten niet meer serieus te nemen.