'Het Arnold Heertje-effect': een 'eervolle' vermelding (23.3.2011)

Op de site van BON (Beter Onderwijs Nederland) wordt onbedoeld reclame gemaakt voor het boek ‘Het Arnold Heertje-effect’ (waarvoor mijn dank). De verwijzing staat in een rubriek ‘Uitspraken van Educraten’ waarin uitspraken van allerlei nitwits en idioten staan vermeld. Tot die categorie behoorde ik al, maar mijn boek krijgt nu een aparte ‘eervolle’ vermelding.

In die blog leveren BON-leden ook commentaar op de educraten, wier voornaamste manco is dat zij een andere mening hebben dan BON. Bij de club houdt men wel van nuance. Zie hieronder de duiding van het onbenul van de Educraten (waartoe ook ik schijn te behoren) door de BONners. Bij elke educraat wordt een aantal citaten opgesomd en daarover gaan de volgende commentaren:

*

Een mooie en tegelijk een intrieste verzameling van denkbeelden van de machtigen en invloedrijken.

*

Ik hoop dat sommige uitspraken uit de duim gezogen zijn. Maar ik vrees dat dat ijdele hoop is....

*

PresleyBergen (bestuurslid van BON): Onlangs zag ik een film waarin buitenaardse wezens die op mensen leken, aardbewoners in hun slaap besmetten. De volgende dag was je een van hen; een persoon met een buitenaardse intelligentie die als doel heeft zoveel mogelijk aardbewoners te besmetten. Hun eigen planeet was verwoest. De uitspraken hierboven, die ik alle ken, lijken zo op elkaar dat ik meer en meer in mijn theorie ga geloven. Ze bevatten een welhaast buitenaardse hardnekkigheid en standvastigheid, ook op de persoon van toepassing. Die mensen reageren buitengewoon vijandig op hen die hun missie trachten te dwarsbomen hun missie van het steeds dommer maken van onze kinderen. Leraren blijken imuun te zijn. Die kunnen gerust gaan slapen. Heeft mijn lerarenopleiding toch nog praktisch nut gehad! En die film, die begrijp ik nu pas.

*

Wat ik eigenlijk wil zeggen: nou ja, wat een stelletje dwazen bij elkaar! Hier is het sociaal-constructivisme volledig tot wasdom gekomen, dit volk heeft veel te veel moderne Franse wijsbegeerte gelezen. -Dit volk is zelfs in letterlijke zin gevaarlijk, volkomen verdwaasd en bovendien zo overtuigd van eigen gelijk dat alleen een klap op het schedeldak -de methode van de oude zenmeesters- een passend antwoord kan zijn.

*

En eerlijk gezegd ontsteek ik ook wel in woede als ik deze verzameling uitspraken lees: inderdaad, mijn vingers jeuken. Dat is geen grap.

*

Ik heb het wel eens vaker, half schertsend, gezegd. Deze mensen nemen wraak. MIddelmatig op school waren ze jaloers op de kinderen die hoge cijfers haalden. Nu ze door een complex van factoren en mechanismen bepalende posities hebben verworven is er slechts wraak. Ze zullen die nerds, die knappe jochies en meisjes wel even terugpakken. Ik geef toe, psychologie van de kouwe grond, maar, dat is veel psychologie, vrees ik. Ik voel je woede zelf ook. Allemaal idioten die beweren dat de wereld plat is en je moet ze niet alleen serieus nemen, maar je bent bijna verplicht om hun dwaalleer nog te bejubelen ook. Alsof je gedwongen word je te bekeren tot de sekte van de platte aarde.

*

Dat mechanisme, de wraak, versterkt tegelijkertijd hun eigen macht. Ze hebben namelijk meelopers genoeg. In Nederland zullen veel mensen er een heimelijk genoegen aan beleven als die slimme jongen in de klas nog eens op zijn plaats gezet wordt. Als hij nu eens de mindere is en geen kant meer op kan. De kop boven het maaiveld is alleen toegestaan in gebieden waarin iedereen denkt dat hij zelf ook kan komen. De voetballer bijvoorbeeld. Elk jochie van de straat, elk kind waar ze vroeger in de klas wel mee omgingen, kan rijk worden met voetbal. Maar ze hebben een enorme afstand tot mensen die slimmer zijn dan zij zelf. Die hoorden er op het schoolplein niet bij en nu is er de wraak, de definitieve afrekening.

*

Ik vrees dat '45 het met deze cynische analyse he-le-maal bij het rechte eind heeft. In onze egalitaire samenleving heerst een terreur van de middelmaat waar onze Ronald, met zijn verlegen boodschap dat 'excelleren' geen vies woord meer moet zijn, niets tegen kan beginnen.

*

Ik ben ontsteld, zoveel nitwits, zoveel stratificatie, flabbergasted. Dit is oorlog. Zo voorspelbaar ook, en ofschoon de geschiedenis zich nooit herhaalt, trekt zij parallele sporen voor wie ze zien wil. Het doet me ergens aan denken, de jaren dertig.

*

Quip uit een cabaret in München, het was 1935 : het licht in de zaal ging plotseling uit. Commentaar : dat ligt niet aan het licht, het ligt aan de leiding. De SS heeft de cabaretier afgevoerd naar het concentratiekamp.

*

Zowat 1924 was hoogtij van de genotvolle, corrumperende samenleving, de twintiger jaren. Die dyonisische exhibitie was het gevolg van WO-1, op zichzelf de explosie van de niet meer houdbare verhouding tussen de regenten van dominerende landen, en hun bevolking. Out of touch, zeggen we vandaag, er zijn vergelijkbare situaties nu. Vijf jaar later, 1929, ontbrandde de crisis. Weer vijf jaar later, 1934, begon Baldur von Schirach aan zijn zegenrijke omvorming, lees indoctrinatie, van de duitse jeugd, de resultaten kennen we.

*

WO-1 en WO-2 waren geen breuken in de geschiedenis. Wat in onze tijd gebeurt, 1980 tot nu, tot 2020, is dat evenmin. Het een volgt uit het ander. Weliswaar is de indoctrinatie meer geinstitutionaliseerd, maar de moeder ervan is dezelfde, de apostelen haar trouwe overtuigde discipelen, en ze worden er bovendien goed voor betaald. Waan. Er zijn geen wezenlijke verschillen met 1900, 1914, 1919, de crisis jaren, 1933 en daarna. Het is dezelfde muziek, met andere woorden. Hou je vast, de storm is nog niet voorbij, het wordt nog erger.

*

Hoe veel decadenter kan een samenleving nog worden wanneer uitgerekend haar onderwijsbobo's opzichtig afstand nemen van de rationaliteit? Huiveringwekkend.

*

Dank voor dit overzicht jl. Het wordt een fikse verzameling zo. Misschien kun je bij volgende veranderingen typografisch aangeven waar de nieuwe uitspraken staan. Het zou me zeer helpen de nieuwe onzin tussen de oude l@lk*@k te vinden.

*

Halfwaardetijd van l@lk*@k

*

over Sjoerd (Slagter, RR.)“een nul die praat over andere nullen alsof het negens zijn, in de hoop zelf aanzien te worden als een zeven en een half”